Redactie Sittard-Geleen

Alle plaatsen - Beroep: raadslid
Woonplaats: Sittard
Leeftijd: 66 jaar
Politieke partij: CDA
Sinds wanneer in de politiek: 1990


Vorig jaar sprak u van een ‘ontsiering en minachting van de historische binnenstad’ als reactie op de overdaad aan reclameborden in Sittard. Burgemeester en wethouders staan achter uw opinie en vinden dat het uitstallen van reclame in de binnenstad moet worden verboden. Is het verzakken van de nog ‘verse’ bestrating in de Steenweg niet veel erger?

”Wie praat er over erger? Het laatste had al eerder door het college moeten worden opgepakt door het zware vrachtverkeer in de binnensteden te mijden, zeker op de pas gerenoveerde Steenweg. We zien inmiddels op velerlei terreinen in de stad wat gedogen betekent. In de volksmond heet dat: het komt van kwaad tot erger en dat tot grote ergernis van heel veel inwoners. In andere historische steden in het land kunnen we zien hoe deze onderwerpen door stadsbesturen zijn opgepakt en lang niet altijd op voorhand met instemming van de winkeliers en het winkelend publiek. Ook ik ben mij daar terdege van bewust. Maar ik ben er zeker van dat we over een jaar of drie met z’n allen mogen constateren dat we er goed aan gedaan hebben. De insteek is immers om onze stad mooier en aantrekkelijker te maken voor het publiek en dat kan alleen door de stad schoon heel en veilig te maken.”


Het ontwerp van het gemeentewapen roept met name in Geleen veel weerstand op, Born komt er ook bekaaid van af, veel Sittardenaren vinden het ontwerp afschuwelijk. En wat vindt u?

Ook dit had al veel eerder afgehandeld moeten zijn. We hebben hier veel te lang mee gewacht en dat was niet nodig geweest. We moeten echter de zaak ook niet weer overdrijven. Iedere vereniging kan het oorspronkelijke wapen van de eigen gemeente van vóór de herindeling blijven gebruiken. Mijn persoonlijke mening? Over smaak valt niet te twisten.”


Wij begrijpen niets van de conclusie van onderzoeksbureau Trendbox: ons mooie Sittard-Geleen weet zich maar niet op de landelijke kaart te zetten. Sittard-Geleen heeft heel wat te bieden, maar blijft ‘de grote onbekende’ van de zevenentwintig grootste steden van het land. Hoe kan dit toch? Wat doen we verkeerd?

”Het wordt tijd dat, niet alleen het college en de raad, maar ook de inwoners beseffen dat de klok van de herindeling moeilijk is terug te draaien. Laten we in godsnaam niet alleen als raad maar ook als inwoners onze uiterste best doen iets van deze stad te maken. Wij hebben samen zoveel potentie, zoveel kansen, dat als wij die benutten de stad vanzelf op de kaart komt. Bovendien twijfel ik aan de uitkomst van bureau Trendbox. Hoe kan het dat andere bureaus met heel andere uitslagen naar voren komen omdat wij te boek staan als Sportstad als Onderwijsstad, de stad waar DSM en Sabic gevestigd is, de eerste grote stad waar een hightech ziekenhuis volgend jaar haar deuren opent enz. enz. Mijn twijfel over die uitslag is dus groot. Ik ben trots op mijn stad, werk daar dagelijks aan en draag dat overal uit.”


Het kabinet trekt miljoenen uit om wachtlijsten in de jeugdzorg weg te werken. Uit onderzoek blijkt dat het aantal kinderen dat al maanden wacht op hulpverlening blijft stijgen. Hoe zit het met dit item binnen onze gemeente?

”Het jeugd- en jongerenbeleid staat hoog op de agenda maar dat laat onverlet dat er altijd en overal jeugd is die het moeilijk heeft met ‘groter groeien’. Ook in onze stad. Ik ken de inhoud nog niet van de nieuwe nota jeugd- en jongerenbeleid. Wel kan ik u garanderen dat de jeugd altijd mijn volle aandacht heeft gehad en dat begint bij kleine kinderen. Genoeg speelruimte is door de jaren heen mijn motto geweest om kinderen bezig te houden en ze niet de verveling in te jagen want daar begint het meestal mee. Het geld dat aan de voorkant besteedt moet worden verdienen we aan de achterkant ruimschoots terug. U vraagt mij niet naar de 85 % van onze jeugd doet het hartstikke goed doet. Daar wordt jammer genoeg weinig over gepraat door de meeste mensen. Ook de media schrijft alleen maar over de 15% die het minder goed doen. Jammer, want ook dat zou het imago, zeker van onze stad, ten goede komen. Kijk eens naar ons verenigingsleven. Hoeveel jeugdigen per dag sporten, muziek maken, elkaar ontmoeten bij scoutingclubs en ga zo maar door. Als daar over geschreven werd zouden er nog meer mensen in Sittard-Geleen willen wonen want op dat gebied zijn wij een superrijke gemeente.
Wat de wachtlijsten betreft: ik ken geen exacte cijfers maar ik heb de stellige overtuiging dat het hier nog wel meevalt.”


De meeste winkellocaties in het ‘nieuwe’ Geleen zijn verhuurd, veel namen van de bedrijven die zich gaan vestigen zijn bekend. Stelling: ‘Met dit winkelaanbod zal menigeen die nu trouw in Sittard winkelt dit ‘uitje’ verruilen voor Geleen.’ Uw mening graag.

”Mijn mening is dat dat wel zal meevallen. Elk stadsdeel heeft haar eigen aantrekkingskracht en winkelaanbod. Voor mij telt: wat ik in Sittard niet kan krijgen ga ik in Geleen halen.”


Wilt u voor onze lezers in de ‘glazen bol’ kijken en beknopt weergeven wat uw partij CDA over pakweg vijf jaar voor Sittard-Geleen heeft betekend?

”Als ik kijk naar de ontwikkelingen van de centrumplannen dan heeft het CDA in de afgelopen jaren en ook nu nog heel veel betekend voor onze stad. Kijk naar de realisatie van de centrumplannen. Zoals ze nu worden uitgevoerd, zijn ze door het vorige college aangezet. Daarnaast zijn wij van oudsher een partij die het gezin hoog in het vaandel heeft en daardoor dus een heel sociale partij. Wat dat betreft heeft het CDA op sociaal gebied een grote voortrekkersrol vervuld waar het gaat om armoedebeleid, de Wet Werk en Bijstand, de huidige WMO die op stapel staat enz. Het was en is meestal het CDA die de moties en amendementen indient waar vervolgens de hele raad achter gaat staan. Dat is goed voor de stad en stemt ons tot tevredenheid.”

Buchten - Door Louis Broekmeulen

Oude veldnamen verdwijnen langzamerhand. Ik vind dat jammer, omdat daarmee een deel van de lokale geschiedenis verloren gaat. Het lijkt me beter om desnoods een gebrekkige en onvolledige inventarisatie te maken, dan om niets te doen. Vandaar dit artikel. Allereerst is een overzicht nodig van wat er nog bestaat en waar we dat kunnen vinden. De oudste kadasterkaarten, die in de jaren 1820-1840 tot stand zijn gekomen, lenen zich daar goed voor, omdat zij de vroegste gedetailleerde kaarten zijn waarop veldnamen voorkomen. Ze zijn te vinden in het archief Sittard-Geleen in Born. Enkele oude toponiemen heb ik gevonden in het boek ‘Buchten van toen tot nu’, van zaliger Louis Houben. De betekenis van de meeste toponiemen is moeilijk te achterhalen en zekerheid op dit terrein is niet te verwezenlijken. M.b.v. woordenboeken (o.a. etymologische, Middelnederlandse, Middelhoogduitse, Limburgse) en literatuur heb ik een poging gedaan en telkens de meest waarschijnlijke verklaring gezocht. Ik houd me echter aanbevolen voor commentaar.

@e:Veldnamen zuidelijk van de Reydsgraaf
@a:De Herrenweg was een oeroude verbindingsweg met Obbicht. De heer of heren waarnaar de weg genoemd is kan zowel de kasteelheer van Born als die van (Ob)bicht of Papenhoven zijn geweest, maar evengoed kan de weg zijn naam ontlenen aan kanunniken van een of ander klooster (b.v. kapittel van St.-Sevaas, of van St.-Barholomeüs). Het daaraan grenzende Kerkveld zou op het laatste kunnen wijzen. De verklaring van Herrenweg als een hoofdweg voor karren, die op bevel van de plaatselijke heer werd onderhouden kan ook van toepassing zijn. De Oude Baan naar Susteren en Roermond bestond al veel langer, toen in het begin van de negentiende eeuw de ‘Oude Postbaan’ die vanaf Maastricht naar Nijmegen voerde werd aangelegd en een deel van de Oude Baan verving. De Reydsgraaf, wordt in 1559 in een pachtboek van Born als ‘Ritzgraiff’ vermeld, een oude beeknaam, die op riet en moeras duidt. Van de Venkebeek (Vinkenbeek) liep een waarschijnlijk gegraven beekje langs Klein Holtum en de Dorpstraat naar de Reydsgraaf. De afleiding van de beek naar het dorp heette het Geley, van geleiden. De Wieënbroek was een drassig terrein waarop wilgen (wieën) groeiden. Het hetje is een verkleinwoord van heide, het laatste overblijfsel van de grote heide, zuidelijk van het dorp. Aan de Keerweg eindigde de bebouwde kom en waren de veekerende versperringen (vauweren) aangebracht. De ‘Ankersweg’ is onderdeel van de ‘Oude Baan’. De naam is afkomstig van de boerderij annex brouwerij ‘Het Anker’ (vermoedelijk herbouwd in 1749) op het kruispunt Oude Baan-Keerweg, waarvan de uitbaters, de familie Bouten, van Maasschippers afstamden. Ook Aen den Ancker duidt daarop. Het Heksenstraatje was een verbindingsweg met de Berrewieje (mogelijk afgeleid van beer, wild zwijn), een moerasachtig gebied waar de Reydsgraaf ontsprong. Ook de bron de Duvelspompen lag in dat gebied. In de Kerstnacht zou men er nog de verzonken klokken van een kerk kunnen horen. De namen houden verband met volksverhalen, waarin over moerassen allerlei bizarre fantasieën de ronde deden. Ook Wilder of Wielder past in deze categorie. Hierbij zou het om een verzonken stad gaan. Veel zekerder is echter dat hier een Romeinse villa (wilder afkomstig van villare) heeft gestaan. De tegenwoordige Leienbergstraat (in het meetboek van Born in 1683 Leuenbergerstrasz) kan zijn betekenis ontlenen aan ‘lei’ dat ‘steen’ betekent, wat weer opgevat kan worden als een stenen huis dat daar gestaan heeft. Inderdaad hebben opgravingen uitgewezen dat daar een romeins gebouw stond. Mogelijk ook heeft het de betekenis van braakliggend land. Achter de hoven geeft aan dat de weg achter de tuinen van de Dorpstraat was gelegen. De naam Apotheker is pas in de twintigste eeuw ontstaan en wijst op de vele vondsten van potscherven in het verleden. Boven de Camp dankt zijn naam aan de ligging boven een omheind stuk land. Aan de beempt betekent gelegen aan laagliggend grasland. Het eerste deel van Schillings rihn is ongtwijfeld een eigennaam het tweede deel duidt op ‘rein’, akkergrenspaal of strook tussen twee akkers. Mortel betekent drassige grond. Dekker zou op moerassig water kunnen wijzen. Beelik is een met heggen of houtwallen omsloten perceel, evenals Looker verband houdend met ‘luiken’, afsluiten. De Horissenweg voerde naar een door de Maas weggespoeld gehucht Horis (hogen dries) ten noorden van Grevenbicht. Het ziepke (van sijpen of sijpelen) is het slootje dat naar de Reydsgraaf leidt. Strankenkamp heet in het meetboek van 1705 den Strangenkamp wat vermoedelijk betrekking heeft op de vorm van het grondstuk (streng of lange band).

Veldnamen noordelijk van de Reydsgraaf

Illen Camp en Illikhoven kunnen afgeleid zijn van een eigennaam Hillen of Hillin. De Kingbeek wordt in 1705 die Keinckbeck genoemd, een afleiding van quincaille, blik, ijzer en koperwaren waarmee de kinken de dorpen aandeden. Kinken waren handelaren die met kleine paardjes met zadeltassen hun waar aan de man brachten. De Ruitersdijk is een in 1559 aangelegde dijk, die door de inwoners werd aangelegd om het achterliggende land tegen Maasoverstromingen te beschermen. De herkomst van de naam is niet duidelijk. Taabeiker heeft te maken met tabak, zoals blijkt uit de naam Tobacksgreffgen dat in het meetboek van Buchten van 1705 vermeld is. Wellicht is daar tabak geteeld. Deelder zou betrekking kunnen hebben op onverkaveld grondbezit, maar ook op een weg op een niet nader te bepalen plaats in die buurt, welke in 1705 ‘Die Dehlerstrasz’ heet en wellicht landerijen in stukken verdeelde. Voor Jofat of Jophat heb ik geen verklaring kunnen vinden. Delden kan op een helling duiden. Op Sint Servaas is vermoedelijk grondbezit van de Sint Servaaskerk uit Maastricht geweest. Riderveld en Klein trierveld kunnen verklaard worden als ridderveld van de ridders van de Duitse Orde, één van de ridderorden uit de tijd van de kruistochten, die o.a. Daniëlsweert bezaten. Roebroek is afgeleid van roden, wat ontginnen betekent en broek, dat drassig land aangeeft. De Driesschenweg heette in 1705 ‘den alten Drijscher wegh’. Een dries is een onvruchtbaar stuk grasland, dat vroeger meestal gemeenschappelijk eigendom was en gebruikt werd voor begrazing. Griendt is een met wilgen beplant buitendijks land. Sneebel (schniebel) betekent snipper, een klein stukje land. In 1705 bestond er nog ‘die Schnepelstrasz’. Het tweede deel van Deelder Slack betekent slijk. Op de schael (schele) heeft waarschijnlijk te maken met de scheve vorm van het perceel. Ook Aan de oarkes (oortjes) geeft de vorm van de kavel aan.
Het centrum van Buchten was de kerk op een pleintje, het Kirkekempke (stukje land bij de kerk). Het straatje dat van de Kruisstraat (genoemd naar het kruis in de vork tussen Buchterweg en vroegere Kruutserwaeg) naar de kerk voerde werd Aassent genoemd, mogelijk afkomstig uit het Latijnse ascendere, wat (op) stijgen (naar de kerk) betekent. Het huidige Kerkvonderen dankt zijn naam aan een ‘vonder’of brug over de beek naar de tegenwoordige Spoorstraat (vroeger Beemdweg).

Born -
Door Jean Knoors

Waar tegenwoordig een pakket sociale wetgeving er voor zorgt dat mensen die door welke oorzaken ook in moeilijke leefomstandigheden zijn komen te verkeren, waren de minstbedeelden en sociaal zwakkeren in vroeger tijden aangewezen op de armenzorg. “Bedeling” heette dat. Kerk- en gemeentebesturen riepen zogenaamde Burgerlijke Armbesturen in het leven, die ervoor moesten zorgen dat als zodanig aangemerkte armen wekelijks of maandelijks uit de armenkas een toelage kregen in geld of natura. Dat armengeld werd onder meer verkregen uit giften, gemeentelijke toelagen, schenkingen en pachtopbrengsten van landerijen die Armbesturen hadden verkregen, ‘armenland’ genaamd. Was een gezin zo ver in de problemen geraakt, dat het geen dak meer boven het hoofd had, dan werd het ondergebracht in het armenhuisje, een kleine woning die tijdelijk een onderkomen bood, tot er mogelijk een betere oplossing werd gevonden.
In Obbicht op Harrecoven staat nog zo’n armenhuisje. Tegenwoordig een riant onderkomen voor mensen die “klein” willen wonen, maar in vroeger tijden een opvallend kleine behuizing tussen de overwegend grotere boerenwoningen in de omgeving.
Ondanks de hedendaagse aanpassingen van het voormalige ‘ermenhuuske’ heeft het zijn oorspronkelijke karakter goed behouden. Vooral de drie kleine raampjes in de voorgevel en de lage bouwmassa zijn illustratief voor de armenbehuizing uit de eerste helft van de 20e eeuw. Wanneer het armenhuis werd gebouwd is niet bekend. Wel wie er als laatste vanwege ‘d’n ermen’ in woonde. Dat was Antonia Janus, weduwe van Willem Hendrix. Het gezin Hendrix was in de jaren dertig van de 20e eeuw wel het meest beproefde gezin van het dorp.
Wijlen Herman Veugelers (1937-2000) heeft deze tragedie op buitengewoon indrukwekkende wijze verwoord in zijn liedje ‘Antocha Antonina’. Antonia Janus was een Poolse vluchtelinge die in het Rurgebied in Westfalen Willem Hendrix uit Obbicht ontmoette en met hem terugkeerde naar het dorp aan de Maas, van taal of gewoonten niets begrijpend. Het echtpaar ging wonen in de vroegere Schoolstraat, op de plaats van huidige pand Vonderstraat 12. Willem was eerder getrouwd met Judith Hermans, maar werd in 1906 weduwnaar, op 33 jarige leeftijd. Uit het huwelijk van Willem en Antonia werden drie zoons geboren. Omstreeks 1929 werd het gezin Hendrix geruïneerd door een uitslaande brand in hun huis aan de Schoolstraat. Of het berooide gezin toen al in het armenhuisje is gaan wonen, is niet bekend. Wel werd het gezin bedeeld met 2 witte broden, 1 zwart brood, 1 kilo spek, een pakje boter, twee liter melk, drie eieren en anderhalve ketel slik. Dat was in 1938, het meest rampzalige jaar dat een gezin maar treffen kan. In dat jaar en ook al in 1937 sloeg “de tering” (tuberculose of TBC) genadeloos toe in het gezin Hendrix-Janus. Haar drie zoons en ook haar man Willem overleden binnen het jaar aan de meest gevreesde ziekte. Als verweesd en ver van haar geliefde Polen bleef Antonia eenzaam achter in het armenhuis op Harrecoven tot haar verlossend overlijden in 1946.
Na haar dood werd het armenhuisje door het Burgerlijk Armbestuur verhuurd aan particulieren. Daarmee verloor het zijn oorspronkelijke functie.
Scope, 3 oktober 2007
Bronnen: Notulenboek Burgerlijk Armbestuur Obbicht 1938-1958 (privébezit)
Hemel en Aerd. CD track 4 Antocha Antonina, Herman Veugelers

Geleen - Het Geleens Mannenkoor Mignon kreeg de gelegenheid geboden het wereldberoemde Ural Kosaken Chor naar Geleen te halen voor een concert; Mignon zal zelf een aandeel in dat concert leveren. Zo’n kans krijgt een Limburgs mannenkoor niet vaak, vandaar dat deze aangelegenheid natuurlijk met beide handen wordt aangegrepen. Het concert vindt plaats op zaterdag 10 november in De Hanenhof, aanvang 20 uur. De organisatie van het concert en de kaartverkoop liggen uiteraard in handen van Mignon

Het Ural Kosaken Chor is in 1924 in Parijs opgericht door Andrej Scholuch. In de meer dan tachtig jaar dat het koor bestaat zijn er een paar perioden geweest waarin het minder goed ging, maar sinds 2000 gaat het door initiatieven van Wanja Scholuch - de zoon van Andrej - en onder de muzikale leiding van Alexander Kovlegin weer helemaal crescendo.
De entreeprijs is 15 euro en de kaartverkoop start 1 oktober bij de Geleense zaken Peters Schoenmode Raadhuisstraat 19; Hubo van Ophoven Annastraat 24; Modelslagerij Cremers Rijksweg Noord 69; Bakkerij Eussen Pieterstraat 3 en Meens Dranken Zuidhof 33.

Sittard - Guido Geelen maakt sculpturen die zijn opgebouwd uit reproducties van uiteenlopende gebruiksvoorwerpen zoals autobanden, stofzuigers, televisies, radio’s, telefoons en computers. Zijn inspiratiebronnen vindt hij ook in honden, een hertengewei, de schedel van een koe, een varken, een boom of het lichaam van de mens. De beelden, in deze tentoonstelling van gebakken klei, verwijzen naar traditionele vormen en functies van aardewerk.
Hij gebruikt ambachtelijke maar ook industriële technieken. Soms worden de beelden geglazuurd, soms gebruikt hij afgedankte gietvormen uit de industrie of transfers (een soort plakplaatjes waarmee in aardewerkfabrieken afbeeldingen op aardewerk worden aangebracht). De expositie is tot 19 november te zien in het DSM kantoor Sittard.
(Bron: DSM Nieuws)

Sittard - Zaterdag kun je genieten van een dubbelconcert met Sioen en Coparck in Fenix, gelegen aan de Odasingel 90. Sioen is de band rondom de Gentse singer-songwriter Frederik Sioen. Hij speelt zelf piano en verbindt de vernuftige pop/rockliedjes met elkaar door zijn opvallend rauwe zang. Deze singer-songwriter begint solo in 2001, en krijgt langzaam maar zeker een sterke live-reputatie; mede door het aantal voorprogramma’s die hij verzorgt. Ondertussen wordt Sioen vergezeld door violist Renaud Ghilbert, waarmee hij in juni 2002 een eerste single opneemt: ‘Too Good To Be True’. Op 1 maart 2003 trekt Sioen met producer Pieter-Jan de Smet de studio in. De band Sioen begint steeds meer vorm te krijgen door het aantrekken van bassist Jesse Vrielynck en drummer Jakob Nachtergaele. Na twee en een half jaar sinds de eerste demo en meer dan 120 optredens worden 10 nummers vastgelegd met als resultaat ‘See you Naked’; Sioen’s debuutalbum (2003). In 2005 komt het tweede album ‘Erase Your Mind’ uit; gevolgd door “A Potion’ dat dit jaar is uitgebracht. Coparck is sinds 1999 operationeel met hun melodieuze pop, rock, jazz, noise en triphop. Debuutalbum ‘Birds, Happiness & Still Not Worried’ verscheen in 2001 bij Labels en kreeg veel lovende reacties. Veel optredens volgden; onder meer Paradiso, Lowlands, VPRO's Club Lek en Crossing Border werden aangedaan. In mei 2002 tekende Coparck bij het Engelse boekingsbureau Free Trade Agency en deed een Duitse tour samen met The Bees (UK). Nadat hun platenmaatschappij Labels vorig jaar werd opgeheven door EMI/Virgin, tekenden ze voor hun nieuwe album bij Supertracks Records. Het tweede album ‘Few Chances Come Once In A Lifetime’ kwam uit in 2005.
Dit jaar is The 3rd album’ uitgebracht en het werd wederom laaiend enthousiast ontvangen. De band gebruikt zelf ingewikkelde termen als guerillapopsamplejazz en analoogmelodische rockgroove om het typische Coparck-geluid te omschrijven. Eigenlijk zijn het gewoon pakkende, krachtige en degelijke popliedjes, die bij een scala aan bekende hokjes aankloppen, maar er nooit naar binnen gaan. Soms heel klein, soms vurig, altijd betoverend. De deuren gaan open om 20 uur en de entree bedraagt acht euro.

Alle plaatsen - Van 3 tot en met 13 oktober staan geheimen in de spotlights bij de BiblioNova bibliotheken. Het thema van de Kinderboekenweek 2007 is ‘Sub Rosa, boeken vol geheimen’. BiblioNova speelt hier op in met activiteiten waarbij geheimen centraal staan. De start is op 3 oktober met het Kinderboekenbal, een co-productie van de Stadsschouwburg Sittard-Geleen, boekhandel Krings en BiblioNova. De middag staat in het teken van lezen, dansen en geheimen. Kinderen tussen 2 en 7 jaar worden opgeroepen als boekfiguur verkleed deze middag bij te wonen. ‘Kom als Ronja de roversdochter, Dolfje weerwolfje, Sneeuwwitje of Assepoester of als Harry Potter of wonderdier en vier het mee.’ Voor € 5,00 ben je van de partij. Verder biedt BiblioNova het toneelstuk Het geheim van de nar op 4 oktober in zaal Mirage Susteren. Het toneelstuk wordt gespeeld door Ech Tejater en speelt zich af in een middeleeuwse herberg. Een waardin met haar dochters, een nar, een groothertogin en een boerenknecht spelen een rol in dit spannend, maar ook komisch toneelstuk voor kinderen van 9 tot 12 jaar. Deelname bedraagt € 3,00.

Poppenkasttheater Hupsakee presenteert ‘Het geheim van de zee’ in de bibliotheek van Stein. Kapitein Margot nodigt peuters, kleuters (en hun ouders) uit om mee te varen met de poppenkastboot. Margot gaat vissen op zee en vist een ei op uit het water. Je raad nooit wat er uit dat ei komt. Zingend en bewegend worden de kinderen meegenomen in een speelse, fantasierijke, ietsiepietsie spannende poppenspelvoorstelling. Peuters en kleuters zullen smullen van deze voorstelling, waarvoor de entree € 3,00 bedraagt. In de bibliotheek van Geleen is op 10 oktober een schrijversmiddag met Els Ruijters en Tamara Bos, schrijvers in de bekende serie ‘Het geheim van…’ Kinderen gaan met hen spannende verhalen schrijven en het winnende verhaal van de middag wordt opgenomen in een boek. Maximaal 40 kinderen vanaf 8 jaar kunnen deelnemen aan deze workshop die in samenwerking met boekhandel Krings wordt gehouden.
In meerdere vestingen van BiblioNova wordt een geheimzinnige middag gehouden. Heb je altijd al eens willen weten hoe dat nou precies gaat met vingerafdrukken maken? Of hoe je ze tevoorschijn tovert? Of zou je wel eens iets ‘geheims’ willen schrijven met onzichtbare inkt? Deze middag kun je terecht voor allerlei raadsels, geheimen en meer geheimzinnigs. Op 3 oktober in Munstergeleen, op 10 oktober in Beek en op 12 oktober in Schinnen.
Dit jaar is er ook weer een wedstrijd: maak een gedichtenposter met daarop een mooie zin of kort gedicht. Het hoeft niet te rijmen, maar moet wel over geheimen gaan. Daarbij verzin je dan een mooie tekening of je versiert het op een andere manier. Leef je uit en maak er iets moois van. Vóór 13 oktober kun je het werkstuk dan inleveren in een van de bibliotheken en meedingen naar een leuke prijs. Vanaf 8 oktober is er in de bibliotheek een speciale plek waar je allerlei spannende geheimen kunt lezen. De bibliotheken van Susteren, Sittard, Geleen en Beek doen mee met deze geheimenexpositie.
Het exacte programma voor de Kinderboekenweek met data en aanvangstijden kun je ophalen in de BiblioNova vestiging in jouw woonplaats of opzoeken op de website. Tijdens de Kinderboekenweek ligt de Kinderboekenmolen klaar voor iedereen die iets meer wil weten over de winnaars van de Griffels en Penselen. Voor kinderen tot 6 jaar en hun ouders is er de voorleesgids. Als attentie van BiblioNova is er het cadeauboekje biebboekje ‘Een 10 met een griffel’, met daarin een voorproefje uit de bekroonde boeken en heel veel leuke weetjes.
Nadere informatie via www.biblionova.nl of telefonisch 4510303.

Alle plaatsen - De sporters van trainer Roger Alken hebben tijdens de verschillende toernooien The Budapest Open, Banzaicup te Berlijn en in Stadskanaal het Addidas Muay Thai Gala, een druk programma afgewerkt. De resultaten waren echter ‘als vanouds’ fenomenaal. Marciano Dekker uit Sittard vocht een toptoernooi en won vijf voorrondepartijen om uiteindelijk tegen de lokale favoriet uit Budapest in de finale te zegevieren en het goud te pakken. Xavier Köhlen uit Sittard leek ook net als Marciano op weg naar de hoofdprijs maar verloor nipt zijn finalepartij en moest met een tweede plek genoegen nemen. Mariska Verspaget uit Nieuwstadt won in twee categorieën een plak, in haar eigen gewichtklasse en in de klasse alle categorieën. Kaylee Zwakhalen uit Roosteren, vierde op de wereldranglijst, vocht ook een toptoernooi, maar verloor de poulefinale om in de kleine finale met brons revanche te nemen. In Berlijn vochten zich in datzelfde weekend twee vechters in de prijzen. Vallerie Op den Camp uit Sittard won vijf voorronden partijen en was te sterk voor Russen, Oestbeken en Polen om aansluitend de finale nipt te verliezen van een ander lid van de Nederlandse selectie, zilver voor Vallerie. Robin Eijkenboom, nummer zes op de wereldranglijst uit Köningsbosch won in haar eigen gewichtklasse brons en met het Nederlandse team zilver. Terwijl de karateka’s in Budapest en Berlijn vochten, traden de thaiboksers van Alken op het Addidas Muay Thai Gala in Stadskanaal voor het voetlicht. Drie sporters stonden in de ring. Brigitte Genders uit Elsloo zorgde voor de verrassing van de avond door in de tweede ronde d.m.v. technisch knock-out te winnen van een leerlinge van tweevoudig K1 winnaar Sem Schilt Golden Glory – Zuid Laren, het was ook de enige KO van de hele avond. Kjell Jetten uit Sittard sleepte een onbeslist in de wacht tegen een leerling van de organisator Bruinsma uit Stadskanaal en Sem Cross uit Sittard verloor helaas nipt op punten van een leerling van Fred Royers, kickboxing Arnhem. Brigitte moet 7 oktober vechten op een thaiboksgala in Reuver tegen de lokale favoriete evenals Mike de Jong, die moet aantreden tegen een Duitse tegenstander.

Alle plaatsen - Het leven van de Franse zangeres Edit Piaf is als haar chansons: groots, gepassioneerd maar ook vol verdriet en diepe ellende. Haar meest bekende lied ‘Non, je ne regrette rien’ is eht verhaal van háár leven, zoals ze zelf ook opmerkt in ‘La Vie en Rose’, de schitterende verfilming van haar indrukwekkende levensverhaal.
Edith Giovanna Gassion wordt eind 1915 geboren in een achterbuurt van Parijs. Groeit grotendeels op in het bordeel van haar oma en trekt met haar vader door het land als straatartiest. Als ze dronken als straatzangeres door Parijs zwerft, wordt ze ontdekt door Louis Leplée (gespeeld door Gérard Depardieu). Hij noemt haar zijn kleine mus – La Mome Piaf – en via optredens in zijn nachtclub brengt ze het tot de grootste concertzalen ter wereld. Na de oorlog breekt ze zelfs door in New York. Hier ontmoet ze ook haar grote liefde, de bokser Marcel Cerdan.
Dit succesverhaal kent echter ook zijn keerzijde. Edith Piaf krijgt veel ellende te verduren en vlucht in drank en drugs. Van de hoogste top belandt ze in het diepste dal. Maar ‘Non, je ne regrette rien’… ‘ik heb nergens spijt van’.
Al haar chansons, waaronder ‘Milord’ en ‘La Vie en Rose’ vormen de leidraad van het door regisseur Olivier Dahan schitterend verfilmde verhaal. De volwassen Piaf wordt geweldig vertolkt door Marion Cotillaard die de originele liederen van Edith Piaf magnifiek playbackt. Op disc 2, ‘de extra’s’, komen regisseur en hoofdrolspeelster ruim aan bod.
La Vie en Rose: een fraaie ‘special edition’-box die de aanschaf zeker waard is! (Uitgebracht door RCV)
Kijk voor meer dvd-besprekingen onder weblogs Oogwenk.

Alle plaatsen -

udith Eurlings, grafisch ontwerpster en directeur van reclamebureau Query Design in Voerendaal heeft op 7 september ‘Koken met gevoel’ officieel overhandigd aan DSM’s Gerard van der Zanden. Bij hun ontmoeting tijdens de Lange Nacht van de Creativiteit bood hij bedenkster Judith als extra financiële stimulans een mooi sponsorbedrag aan.

Voor 660.000 visueel gehandicapte mensen in Nederland werken dagelijkse bezigheden, zoals zelfstandig koken, net een tikje anders. Judith Eurlings raakte gefascineerd door zintuiglijke waarneming tijdens een tentoonstelling in Hannover, waar ze met haar hand in een bak een reliëftekening kon ‘bekijken.’ Zo ontstond het idee voor haar afstudeeropdracht voor de Eindhovense Design Academy: een kookboek met verschillende innovatieve snufjes, zoals geurelementen. “Toch liepen de beoordelaars er niet meteen warm voor: ik kreeg een 6,5. Niet zo florissant dus,” lacht ze. “We zijn toch een visueel ingestelde school, was een van de reacties. Maar van één docent kreeg ik later e-mail dat hij toch wel apetrots was.”

Voelbare innovaties

Vervolgens volgden verschillende gesprekken met een ergotherapeut van revalidatieoord Loo-erf, die wel direct enthousiast was. “Ik werd geblinddoekt met de mededeling: ‘ervaar het zelf maar.’ Door hun tips en ideeën kwam ik op ideeën voor ongebruikelijke technieken,” vertelt Judith. “Hoe vind je tussen de andere braillebanden in ordners het kookboek? Door een voelbare opdruk van bestek te gebruiken.” Het drukken van het boek bleek eveneens een vak apart, ook voor Kunstdrukkerij Mercurius Wormerveer en de Heerlense Zeefdrukkerij Mazon Screen. ‘Standaard’ braille kan normaliter geprint worden op papier. Blinden moeten bij het koken telkens hun handen wassen om de braille te kunnen voelen. Dit werd opgelost door te zeefdrukken op vuil- en waterafstotend plastic, wat nog een hele klus bleek. Bijkomend voordeel is wel dat ‘Koken met gevoel’ zelfs in de vaatwasser kan. Een ander innovatief hoogstandje zijn de toegevoegde wrijf- en geurvlakken – vier jaar lang ‘houdbaar’- waarvoor speciale poederinkt uit Engeland is gebruikt.

Donaties

Tijdens Holland Innovation 2006 won Judith in Utrecht de Herman Wijffels-Aanmoedigingsprijs van de Rabobank. De bijbehorende geldprijs van 10.000 euro gaf haar extra ondersteuning. “Het ontwerp straalde daardoor meer vertrouwen uit, wat ook in de visueel gehandicaptenwereld nieuwe deuren opende.” Tijdens de Lange Nacht van de Creativiteit vond Judith een extra steunpilaar : DSM samen met Fonds Sociale Instellingen bood haar een sponsorbedrag aan, met Gerard van der Zanden als drijvende kracht.

‘Koken met gevoel’ is gevuld met ‘doordeweekse’ recepten, aangevuld met grootletterschrift om samen te koken en een luisterversie op cd. De recepten lopen op in moeilijkheidsgraad. Chefkok Hans van Wolde van restaurant Beluga, een andere prominente aanwezige diezelfde nacht, wilde voor zijn blinde vader graag een recept doneren. Het werd een voorgerecht voor 4 personen met kabeljauwrug en zoete aardappelen. Het bijzondere receptenboek met geur- en tastelementen is nu online verkrijgbaar op www.kokenmetgevoel.nl.

Buchten - Zondagavond organiseert Fanfare St. Jozef Buchten een Fanfare Promotie Concert in het gemeenschapshuis in Buchten. Bij deze gelegenheid zal ook fanfare St. Caecilia uit Wijnandsrade concerteren. Deze fanfare zal een week later onder leiding van dirigent Jan Kitzen in de eerste divisie sectie fanfare deelnemen aan het Bondsconcours van de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen in de Maaspoort te Venlo. Het concert in Buchten is, op de generale repetitie na, de laatste try-out alvorens men het concourspodium in Venlo betreedt. Naast het concoursprogramma met werken als Rubicon van Bert Appermont en Aurora van Eric Swiggers wordt ook een aantal lichtere werken ten gehore gebracht, zoals het bekende Do, Re, Mi uit de musical ‘The Sound of Music’. Voor de solopartijen heeft dirigent Jan Kitzen hiervoor acht jeugdleden ‘op lengte’ geselecteerd. Fanfare St. Jozef zal o.l.v dirigent Patrick Spelthaen een gevarieerd programma ten gehore brengen met o.a. Ouverture ‘The Gadfly’ van Dmitri Shostakovic plus een compilatie van bekende filmmelodieën van de beroemde Italiaanse componist Nino Rota, vooral bekend van zijn muziek voor de Godfather films. Het concert begint om 19 uur en de entree is gratis.

Born -
Ieder najaar houdt Veldeke Kring Sittard-Born een speciale dialectmiddag op locatie onder de titel ‘Limburgs Eige’. Dit keer staat voor dit gebeuren zondag 7 oktober vanaf 14.30 uur genoteerd. De titelkeuze verraadt al dat het een middag wordt met voordrachten in het dialect, de officieel erkende streektaal, die zoveel variaties kent van plaats tot plaats. Niet alleen variatie in dialecten, maar ook in samenstelling en inhoud van het programma.

Nieuwe locatie

Werd Limburgs Eige tot verleden jaar gehouden op kasteel Limbricht, door omstandigheden van organisatorische aard moest dit jaar naar een andere locatie worden uitgezien. De keuze viel daarbij op kasteel Born, nader bepaald de voormalige Tiendschuur van het kasteel waar thans de stadsbalie en het gemeentearchief ZIJN gevestigd. De Tiendschuur ligt aan de binnenplaats van het kasteel, de zogenaamde kasteelhof en is bereikbaar vanaf de Parkweg en via de brug over de kasteelgracht. Op de Bornse Markt is ruime en gratis parkeergelegenheid.

Familiedag

Bij de programmering van Limburgs Eige is dit jaar speciaal aandacht geschonken aan de jeugd die een actieve rol speelt in het programma. Zo zal docent Jürgen Daemen met leerlingen van de Mezieksjool een tweetal uitvoeringen verzorgen. Ook de Sittardse Kènjerrevuuj zal met sketches en zang een heel aparte inbreng hebben. Veerle Savelkoul uit Sittard treedt voor het voetlicht met een tweetal prachtige gedichten. Alle reden voor jonge gezinnen om deze bijzondere Limburgs Eige te bezoeken. Ook Truus de Brijn-Diris uit Limbricht zal enkele voordrachten houden, die ook voor jeugdigen zeer aantrekkelijk zijn. Niet onvermeld mag blijven dat Yoep Offermans, winnaar van Veldeke Literaire Pries bereid gevonden is zijn prijswinnende voordracht te houden naast een aantal gedichten, die hij zal voordragen.

Holtum - Tijdens het onlangs gehouden koningsvogelschieten van schutterij St. Martinus
wist Leon Lipsch voor de derde keer de koningstitel in de wacht te slepen. Na een spannende wedstrijd waarin John Stoffel, Bert Geurts, Ron de Wolde, Dave Borle, Perry Prinsen en Leon Lipsch er eveneens voor gingen, wist hij met het 48e schot, vlak voor de neus van Ron de Wolde, de vogel naar beneden te halen.
Leon zal met zijn koningin Petra van Wijngaarden St. Martinus komend jaar wederom vertegenwoordigen op de diverse bondsfeesten.

Obbicht - Het is al jaren traditie dat de laatste voorstelling van Theater op de Beek aangeboden wordt aan leden van de Zonnebloem-afdeling Grevenbicht - Obbicht. Ook dit jaar is dat weer het geval. De matineevoorstelling van zondag 21 oktober om 15 uur is in eerste instantie bedoeld om deze groep in de gelegenheid te stellen tegen een gereduceerde prijs het toneelstuk bij te wonen. De Grevenbichtse Zonnebloemers kunnen zich aanmelden bij Marian Dieteren tel. 4857675; de Obbichter Zonnebloemers bij Désirée Stans tel. 4858947. Daarnaast is aanmelden natuurlijk ook mogelijk tijdens het Zonnebloemcafé op maandagmiddag in Oos Hoes te Grevenbicht of op dinsdagmiddag in café 't Törp in Obbicht. De inschrijving voor Zonnebloemleden sluit op 7 oktober.
Kaarten voor de andere voorstellingen op 5,6,7,13,14,19 en 20 oktober zijn uitsluitend telefonisch te bestellen bij Tilly Houben, tel. 4852517.
De kaarten kosten € 7,- en dienen betaald te worden via RaboBankreknr: 1379.08.091 van Theater op de Beek Obbicht. Vermeld bij bankbetaling naam, postcode & huisnummer en datum van de voorstelling. De kaarten liggen dan klaar bij de entree. Uw bankafschrift is uw betalingsbewijs.

Einighausen - Fanfare Concordia uit Einighausen heeft zich altijd mogen verheugen in een groot aantal jeugdleden. Eén van hen was Margriet Schlössels, tegenwoordig een gevierd soliste in Duitse operahuizen. Als dochter van Harrie Schlössels, muzikant bij Concordia, kreeg ze de liefde voor muziek met de paplepel ingegoten. Pas zes jaar jong, zette ze al de eerste stappen voor haar muzikale loopbaan door het volgen van muziek- en blokfluitlessen. Niet veel later ging ze naar de muziekschool waar ze haar AMV-opleiding en orgelstudie cum laude afsloot.
Haar hart lag niet alleen bij het bespelen van een instrument maar ook bij zang.

Al op zeer jonge leeftijd werd Margriet lid van het kerkelijk zangkoor Einighausen en jongerenkoor GEM uit Sittard. Na de middelbare school ging ze naar het conservatorium waar ze als hoofdvak schoolmuziek koos. Hier werd haar zangtalent pas echt ontdekt en een jaar later volgde ze een tweede hoofdvak, solozang, bij prof Hans-Günther Grimm. Nog voordat ze (cum laude) afstudeerde had ze al vaste contracten voor een aantal Duitse theaters op zak. Tegenwoordig is Margriet nog steeds werkzaam in Krefeld en Monchengladbach maar ze wordt ook regelmatig door andere Duitse theaters uitgenodigd als gastsoliste. Dat alles samen resulteert in meer dan tweehonderd optredens per jaar. Daarbij komen dan nog tal van internationale concerten waarbij ook de eigen regio niet vergeten wordt. Zo trad ze onlang nog op met fanfare St. Joseph uit Pey-Echt tijdens het bondsconcours.
Het 135-jarig bestaan was voor Concordia het een mooie aanleiding de oud-inwoonster uit te nodigen. ’n Invitatie waaraan Margriet graag gehoor gaf. Zij vindt het geweldig om na al die jaren terug te keren naar de plek waar alles ooit begon.
Zaterdag 20 oktober verzorgt Margriet Laumen-Schlössels, zoals ze tegenwoordig heet, een uniek musicalconcert in de stadsschouwburg van Sittard. De entree is bijzonder vriendelijk gehouden en bedraagt slechts tien euro als u de kaarten in de voorverkoop bestelt bij Audrey Houben van de muziekschool of via fanfare Concordia, tel. 04 46348618. kaarten zijn ook verkrijgbaar bij de schouwburg maar zijn dan iets duurder