Redactie Sittard-Geleen

Alle plaatsen - Op 3 oktober heeft een Zweedse delegatie een bezoek gebracht aan het Maaslandziekenhuis in Sittard, het ziekenhuis van de 21ste eeuw. De delegatie bestond uit dertig vertegenwoordigers vanuit de politiek en medische gezondheidszorg. Doel van het bezoek was te zien hoe het Maaslandziekenhuis werkt aan het verbeteren van de medische kwaliteit en patiëntveiligheid en de inrichting van alle logistieke processen.

Het gemiddelde ziekenhuis in Zweden is 50 jaar oud. Dit brengt problemen met zich mee op zowel logistiek gebied alsmede op het gebied van kwaliteit en veiligheid. Vooralsnog wordt niet gekozen voor het bouwen van een nieuw ziekenhuis, maar voor het opnieuw inrichten ervan, zodat er meer patiëntgericht gewerkt kan worden en er dus kosten kunnen worden bespaard. Het Maaslandziekenhuis, onderdeel van Orbis medisch en zorgconcern, bouwt aan een totaal nieuwe en innovatieve zorgomgeving waarbinnen, in nauwe samenspraak met de patiënt, zorg wordt verleend. Het concept wordt ondersteund door een zeer moderne ICT inrichting en een doordachte inrichting van het logistieke proces. Denk bijvoorbeeld aan geautomatiseerd vervoer van alle aan- en afvoer van materialen, middelen, voeding en afval. De laatste jaren zien we binnen ziekenhuizen een verschuiving van klinische- naar poliklinische zorg en dagbehandelingen. Het streven is om het verblijf van de toekomstige patiënt in het ziekenhuis zo kort mogelijk te houden. In het nieuwe Maaslandziekenhuis kunnen patiënten die een langere herstelfase nodig hebben, worden ondergebracht in het Centrum voor Revalidatie en Herstel. Dit centrum maakt samen met de zorgboulevard, een geestelijk gezondheidscentrum, een parkeergarage en een energiecentrale onderdeel uit van Orbis Medical Park.

De Zweedse gezondheidszorg is anders ingericht dan in Nederland. Regionale besturen, die bestaan uit gekozen politici, zijn verantwoordelijk voor de financiële en operationele zaken binnen de gezondheidzorg in hun regio. De primaire opgave is om de inwoners te voorzien van gezondheidszorg, van de gespecialiseerde zorg in universitaire ziekenhuizen tot de primaire zorg in lokale gezondheidscentra in de regio. De delegatie bestond uit vertegenwoordigers van het provinciale bestuur van de West Zweedse regio Västra Götaland.

Geleen -

Vandaag om drie uur is de feestelijke opening van een woongebouw van Daelzicht gelegen op de hoek Rijksweg Noord/Eindstraat. Wethouder Van Rijswijk opent samen met bewoners het nieuwe gebouw. Het project is tot stand gekomen dankzij een goede samenwerking tussen ZO wonen en Daelzicht.
Op de locatie Eindstraat, onderdeel van Daelzicht, vinden twaalf mensen met een verstandelijke beperking een gloednieuwe plek om zelfstandig te wonen. Buiten hun eigen appartement, voorzien van woonkamer/keuken, slaapkamer en badkamer, kunnen de cliënten vrijblijvend gebruik maken van diverse voorzieningen zoals een centrale leefruimte en een keuken. De appartementen zijn volledig afgestemd op gebruik door mensen met een verstandelijke handicap. “Ik kan hier helemaal zelfstandig wonen en als het nodig is dan krijg ik ondersteuning. We hebben naast ons eigen appartement ook een gezellige gezamenlijke ruimte waar we samen kunnen koffie drinken en tv kijken. Ook hebben we een fietskelder, een was,- en droogruimte en een gezellige binnenplaats”, zegt trotse bewoner van het nieuwe complex.
Daelzicht ondersteunt mensen met een beperking in Limburg, bijvoorbeeld in de thuissituatie, bij (zelfstandig) wonen, bij activiteiten overdag en bij de invulling van vrije tijd. In kleinschalige woonvormen zoals deze is de cliënt en zijn persoonlijke mogelijkheden het uitgangspunt. Dit is de basis voor de aard en de vorm van de zorg. Daelzicht streeft naar een individueel antwoord op een groeiende individuele zorgvraag. Daelzicht zorgt voor een overzichtelijk en veilig leefklimaat. Het gebouw is verbonden aan een appartementencomplex van ZO Wonen aan de Rijksweg Noord. De bewoners van de elf appartementen kunnen nu gebruik maken van de lift. Zo is de toegankelijkheid naar de appartementen verbeterd.

Sittard - De twee kunstenaars Rob Schrijen (schilder) en Ric Nillesen (edelsmid), die al geruime tijd de stad van hun jeugd verlieten, komen laten zien hoe hun werk (de een als schilder, de ander als edelsmid) zich in al die jaren ontwikkelde. Hun duo-expositie is de komende weken te zien in het gebouw van Kunst & Zo aan de Leyenbroekerweg 105a. De tentoonstelling kunt u bekijken op 14 en 21 oktober in het gebouw van Kunst & Zo aan de Leyenbroekerweg 105a, open vanaf 14.00 uur. Bezichtiging andere dagen op afspraak 06–14200135 (Kees van Roy).

Obbicht - Harmonie Concordia houdt 20 oktober een avond vol met soul, blues en rock-’n-roll in de Harmoniezaal aan de Koestraat 8. De eerste klanken worden door Lazy Sunday en dj Eric Khoe rond 20.30 uur de zaal in gestuurd. Kaarten kosten in de voorverkoop vier euro en zijn te bestellen via: 4853466, 4855442 of 4855353.

Obbicht -
Door Harrie op den Kamp

Vrijdagavond 5 oktober bezocht ik in café-zaal ’t Tórp de première van ‘’t Sjarminkel van Kraowinkel’ gespeeld door zeven leden van het roemruchte Obbichtse Theater ‘Op de Beek’ bijgestaan door de onmisbare steungroep van meer dan twintig personen onder leiding van Maria de Jongh.

Verrassende vondsten

De regisseur is Frans Veugen die in de niet zo diepgravende en deels voorspelbare komedie enkele verrassende vondsten wist te vlechten. Waarschijnlijk komt de ‘couleur locale’ van de dialectbewerker Jos Conjour die de tegenstelling tussen de burgemeesters van de twee buurdorpen niet al te gevoelig wist te karakteriseren. Ook voegde hij in zijn ‘vertaling’ enkele aardige woordspelingen toe. De schrijver van het oorspronkelijke stuk is, bij mij althans, niet bekend. Ik heb het vermoeden dat er van het eerste stuk door alle bewerkingen en toevoegingen weinig is overgebleven. De wat zwaar aangezette vooroordelen met betrekking tot een andere (Arabische) cultuur neemt de toeschouwer wel voor lief.

Wil Leurs in glansrol

Nu naar de avond zelf. Ik was benieuwd, na de grandioze toneelstukken (en uitvoeringen) van afgelopen jaren van de hand van Jaak Frenken en Herman Veugelers, wat Op de Beek met dit onbekende blijspel te bieden had. Ik ben niet teleurgesteld en heb een leuke ontspannende avond beleefd. Ik herkende een stuk dorpspolitiek van heel lang geleden waarin de corrupte burgemeester, de vijftigjarige Albert van Bavel, het voor het zeggen had. De vertolker van deze potentaat met een klein hartje was de 65-jarige Wil Leurs, die wederom zoals we van hem gewend zijn, een glansrol speelde. Hij dróég het stuk met deze zware rol, niet alleen door een feilloze tekstbeheersing, een geweldig maar niet overdreven stemvolume, maar ook door een onweerstaanbare mimiek, waarop hij het patent heeft.

Pikante dronkemansscènes

Bij de opkomst oefende de magistraat voor een spiegel zijn verjaardagsspeech, telkens onderbroken door de werkster Greta (de vertrouwde Ria Detische), die met haar nieuwsgierigheid en achterklap alle geheimen van het gemeentehuis op straat gooide en natuurlijk met haar inside-information zorgde voor een voorspelbare ontknoping die we natuurlijk hier niet kunnen vermelden. De burgemeester had trouwe trawanten in zijn wethouders Rika (Jolanda de Wildt) en Nelis (Ger de Jongh) die geen moeite hadden met het (op een natuurlijke wijze hanteren) van de fles jonge klare. Een en ander resulteerde in hilarische en pikante dronkemansscènes die toch geloofwaardig bleven en bij de toeschouwers menig lachsalvo ontlokten.
Ook Dina, de uitgebuite echtgenote (Mieke de Groot) en Jessie (de debutante Carina Verboekend) die het moeilijk hadden met hun tirannieke man en vader, speelden goed en beheerst, eerst ingetogen en boos en later triomferend. Debutant Peter Lintsen, verdient een pluim met zijn dubbelrol als Saoudische sjeik en de Beegse verloofde van Jessie.

Aardige regievondsten

Vermelden we tot slot nog enige aardige regievondsten: het gebruik van moderne technische snufjes in de burgemeesterskamer zoals de intercom en het mobieltje, als contrast met het oplichtende kruisbeeld en het Perzisch tapijtje.
We kunnen regisseur, spelers en medewerkers feliciteren met een zeer geslaagde voorstelling, die nog herhaald wordt op 19 en 20 oktober.

Born - Het DaCapo College en het Kasteelpark te Born hebben de afgelopen weken samen hard gewerkt aan een project waarin actief burgerschap, maatschappelijk bewustzijn en ondernemend leren hand in hand zijn gegaan. Onder de bezielende begeleiding van twee docenten technologie van het DaCapo College, en een medewerkster van het Kasteelpark Born mochten leerlingen van leerjaar 4 werken aan probleemgestuurde onderwijsopdrachten, waarbij de veranderende wensen van kasteelparkbezoekers en de daarmee veranderende eisen aan het park centraal stonden. Zo werden delen van een marketing en pr-campagne opgezet, de herinrichting van het picknickterrein onderzocht, een nieuw drinkwatersysteem voor de dieren ontworpen, ‘voelbakken’ bedacht, een nieuwe uilenkooi en zelfs menukaarthouders voor de horeca-afdeling ontworpen.

Zondag 7 oktober tussen 13 en 16 uur brengt een aantal leerlingen een activiteit ten uitvoer. In het kader van het thema ‘kinderboekenweek’ hebben leerlingen uit de sectoren techniek, zorg & welzijn en economie een speur/speltocht door het park uitgezet en worden er knutselactiviteiten verzorgd.

Het onderwijs is al jaren onderzoekende hoe leerlingen het best uit te dagen zijn tot actief, zelfstandig en zelfverantwoordelijk leren. De samenwerking tussen het DaCapo College en het Kasteelpark blijkt een uiterst geslaagde poging leerlingen competenties te laten opdoen in de omgeving van de school, waardoor de betrokkenheid met de leerstof en natuurlijk ook met de regioactualiteit vergroot wordt.
In november zullen de opdrachten van het project door de leerlingen gepresenteerd worden aan het management van het Kasteelpark. Wanneer alles volgens plan verloopt, zullen de bezoekers in de toekomst deze samenwerking vaker ervaren in de vorm van ontwerpen, voorstellen of activiteiten, want beide instanties zijn zeer zeker voornemens de samenwerking te continueren en uit te bouwen.

Born - Elk jaar houdt vastelaovesvereniging De Bessemebènjers een kènjer playbacksjoo. Op zondag 6 januari is de eerstvolgende editie. Alle kinderen van de basisschool, van groep 1 tot en met groep 8, mogen deelnemen. Heb je altijd al eens willen weten hoe het voelt op een podium te staan? Met rook- en lichteffecten en voor heel veel publiek? Wil je je favoriete artiest nadoen, kun je heel goed dansen of muziek maken? Om je op te geven kun je je opgeven bij Lei Kirkels, Städgen 6. Je kunt ook een mailtje sturen naar s.kirkels@planet.nl
Er kunnen maximaal twaalf groepen meedoen, dus reageer snel. Elk liedje kan maar één keer op het programma kan staan, de volgorde van aanmelding bepaalt wie mee kan doen.

Geleen - De soulsound van Miss Funky blijft vrienden maken, de band is verdraaid goed bezig. Zaterdagavond treedt de groep op in De Reünie. Dampende soul die swingt, dansen op het ritme van hartverwarmende hits ‘all away from the USA’. Tussen de optredens door neemt deejay Thais het muzikale heft in handen.

Geleen - Op advies van stedenbouwkundige Kees Rijnboutt heeft het college van B&W besloten het aantal woonlagen van het geplande appartementencomplex aan de Europalaan in Geleen-Zuid terug te brengen naar vijf. Het college komt hiermee tegemoet aan het uitdrukkelijk verzoek van de buurt en het Wijkplatform Geleen-Zuid

Het oorspronkelijk geplande complex bestond uit negen woonlagen. De gemeente had hier al enkele jaren geleden mee ingestemd. Voor de buurt was een gebouw van dergelijke hoogte niet acceptabel. Tijdens een druk bezochte informatiebijeenkomst in het voorjaar hebben zij hun bezwaren nogmaals naar voren gebracht. Rijnboutt is het met hen eens. “Er is stedenbouwkundig geen grond aanwezig voor zo’n hoog gebouw op die locatie. Het is veel te dominant in de omgeving”. Rijnboutt adviseert het aantal woonlagen te beperken tot vijf. Het college heeft besloten het advies van Rijnboutt op te volgen.

Marcel Mastenbroek, voorzitter van het Wijkplatform Geleen-Zuid, zegt verheugd te zijn met het resultaat. “Blijkbaar is de gemeente toch gevoelig voor gemotiveerde bezwaren van buurtbewoners. Jammer dat dit pas zo laat in het proces is gebeurd. Maar beter laat dan nooit”.
Volgens wethouder Ruud Guyt heeft de gemeente de signalen uit de buurt serieus genomen maar er kon ook niet voorbijgegaan worden aan een voorbereidingstraject van enkele jaren dat uiteindelijk heeft geleid tot het bekritiseerde plan. “Daarom hebben we gerenommeerd stedenbouwkundige Kees Rijnboutt gevraagd om ons nader te adviseren. Nu zijn advies er ligt, is het dan ook voor de hand liggend dat we dit opvolgen”.

Directeur Peter Hofland van Woonpunt, initiatiefnemer van het plan, respecteert de uitkomst, maar spreekt wel zijn verbazing uit over de gang van zaken. “Wij vertrouwden erop dat wij op basis van het oude plan aan de slag konden gaan. Er lag immers een overeenkomst met de gemeente. Bovendien was op advies van de toenmalige welstandscommissie een gebouw met negen lagen in het plan opgenomen. Dit was niet ons idee. Nadat in het voortraject bezwaren van buurtbewoners door de gemeente ongegrond waren verklaard, wordt er nu alsnog naar geluisterd. Ik heb daar begrip en waardering voor, maar ondertussen gebeurt er niets. Het plan bevat ook huisvesting voor verstandelijk gehandicapten van Stichting Pepijn en Paulus. Die zitten ook al jaren te wachten. Er moet nu dan ook snel een aangepast en breed gedragen plan komen.”

Sittard - Door Maurice Gorissen

Sjtadskapel ’t Trumke en ’t Tröötje viert zaterdag het 3 x 11 jaar bestaansfeest in clublokaal De Limbourg. In oktober 1974, midden in de glorietijden van de studentensociëteiten, concludeerden enkele leden van de studentenvereniging Sanctus Petrus alias ’t Kelderke aan de Rijksweg-Zuid dat het tijd was voor een nieuwe zaate hermenie in Sittard. De oprichting van ’t Trumke en ’t Tröötje was een feit. Twee leden van het eerste uur, Martin Pfeifer en Wim Clerx, zijn nog steeds enthousiast lid van de kapel en worden zaterdag uiteraard gehuldigd.

Voor de leden van de kapel is muziek vanaf het prille begin meer dan een bindende factor geweest. Het heeft meer een symbolische betekenis gekregen, variërend van vriendschap tot sociale betrokkenheid en van plezier tot de drang altijd iets extra’s te kunnen bieden. Tijdens veel activiteiten geven de muzikanten acte de présence. Bijvoorbeeld de carnavalsoptochten en zittingen, het tröötekonkoer en de revues, de wijnfeesten in Winningen aan de Mosel, maar ook jarenlang als het huisorkest van Fortuna Sittard en handbalvereniging Sittardia. Bij de huldiging van wereldkampioen Rens Blom strooiden ze muzikale klanken tussen de duizenden feestvierders.

Hoe gezellig muziek bij feestelijke gelegenheden klinkt en hoe goed het publiek zich dan ook amuseert, het is in de meeste gevallen alleen de herinnering die voortleeft. Niet echter bij het 2 x 11 jaar bestaansjubileum van de vriendenclub. Via een succesvolle (sponsor)actie en dankzij de medewerking van veel inwoners lukte het de kapel aan de Sittardse bevolking een blijvend aandenken aan dit heuglijke feit te schenken. In de Paardestraat, voor de winkel Claar, prijkt het standbeeld ‘Tröötemènkes’ met de trompettist en de trommelaar. Het is een hommage aan alle Zittesje kapelkes.

Vraag in Sittard naar een associatie met de muziekkapel en menigeen noemt nog altijd spontaan het auw mènkesbal. In totaal drieëntwintig edities van deze tegenhanger van het auw wieverbal zijn georganiseerd. Dit evenement is vervangen door een veel groter. En hoewel er pas vier edities van de opvolger ’t Kanon van ’t Balkon zijn geweest, geniet ook dit feest overal grote bekendheid. Opmerkelijk is dat de grootste inbreng afkomstig is van lokaal talent. T&T wordt door velen geroemd om de creatieve bijdragen aan de Zittesje vastelaovend en werd zelfs in 2004 door heel Limburg gekozen tot beste zaate hermenie van provincie van dat jaar. Als winnaar had de kapel het voorrecht de kampioenschappen een jaar later zelf te mogen organiseren. Dat groeide uit tot een onvergetelijk vier dagen durend feest met de wereldberoemde Gigi d’Agostino dj-set, Rowwen Hèze, het ludieke titelgevecht van de hermeniekes uit alle delen van Limburg en niet te vergeten de geslaagde jeugdmiddag die in het teken stond van ‘Zèng mit dien idool’. Opnieuw bewees de kapel over voortreffelijk organisatietalent te beschikken.

Misschien wel de minst bekende, maar mogelijk zelfs dé activiteit waar de meeste leden, beschermheer Harie Fiddelers in het bijzonder, de warmste gevoelens bij hebben, is de carnavalsavond voor gehandicapten uit Zuid-Limburg. Op de woensdag voor vastelaovend hebben al zesentwintig vrolijke edities plaatsgevonden. Honderden gehandicapten vermaken zich tijdens het feest met artiesten waaronder uiteraard de sjtadskapel zelf. Vooral vanwege het vervoer met personenbusjes kost de deze activiteit handenvol geld. Om deze reden vraagt de kapel iedereen die zaterdag tussen 19.30 en 21 uur de receptie bezoekt om een bijdrage voor de instandhouding van het spektakel dat de gehandicapten op de woensdag vóór vastelaovend vieren. Na afloop van de receptie is een gratis toegankelijke feestavond vol verrassingen.
Mensen die het feest in De Limbourg aan de Markt om welke reden dan ook niet bezoeken, maar wel een donatie voor dit goede doel wensen te storten, kunnen dat doen op rekeningnummer 57.81.27.865 t.n.v. Sjtadskapel ’t Trumke en ’t Tröötje o.v.v. gehandicapten.

Alle plaatsen - In het stadsarchief Sittard-Geleen worden de archieven beheerd van de gemeente Sittard-Geleen en haar voorgangers en van de gemeenten Stein en Beek en hun voorgangers. Het archief van de gemeente Schinnen en haar voorgangers zal in januari worden overgedragen. Het stadsarchief is gevestigd in de monumentale voorburcht van kasteel Born. Er vinden op 13 oktober – de open archievendag – van 11 tot 16 uur activiteiten waaronder lezingen plaats die veelal te maken hebben met wonen in de twintigste eeuw. Daarnaast wordt de meest recente aanwinst getoond: het archief van de in 1951 overleden troubadour Jo Erens.

Om 11 uur opent wethouder Berry van Rijswijk het programma en is de overdracht aan het stadsarchief van het archief van Jo Erens door de erven Erens plaats. In een vitrine wordt een deel van het materiaal getoond, waaronder zijn gouden (78-toeren)plaat. Er is beeldmateriaal te zien en er klinken liedjes van Jochem.
Onder de titel ‘Jos Wielders, een locale architect van nationale allure’ houdt Peter Vossen een rijk geïllustreerde lezing worden gehouden. Hierin komt de grote betekenis van de Sittardse architect Jos Wielders (1883-1949) aan bod aan de hand van een tour d'horizon langs zijn werken (woonhuizen, villa's, scholen, kerken en andere gebouwen), in de context van de landelijke bouwstijlontwikkelingen in de eerste helft van de twintigste eeuw. ‘Een wereld van verschil, woontoestanden en wantoestanden honderd jaar geleden’ is de titel van de lezing door Peer Boselie. Aan de hand van een powerpointpresentatie en een originele archiefstukken geeft hij een blik in de zorgelijke toestanden die er heersten in het eerste kwart van de twintigste eeuw in wat zich toen ontwikkelde tot de Westelijke Mijnstreek. Onder de titel ‘Wie ’t awd Sjtadhoes en Klein Venetië verdwene oet Zitterd’ verzorgt Peter Schulpen een lezing over de geruchtmakende geschiedenis van de sanering van de Sittardse binnenstad tijdens de jaren 1936-1971

Aansluitend bij het thema worden in de studiezaal archiefstukken worden getoond die te maken hebben met wonen door de eeuwen heen, waarbij het thema wederopbouw (na WO II) een belangrijke rol zal spelen. In de studiezaal kan kennis worden gemaakt met Limburgs meest uitgebreide beeldbank. Er zijn mensen aanwezig die informatie geven over hoe een goede stamboom kan worden uitgezocht.

Geleen -
Door Harry Strijkers

Op een koude novemberdag, Allerheiligen 1940, ging een viertal oud-strijders een krans leggen op het graf van hun gesneuvelde vriend Hub Debie. Het waren Theo Geuzen, Lei Hermans, Sjeng Ronckaerts en Harrie Storcken. Een van deze mannen sprak toen de volgende woorden: “Wij moesten eigenlijk een monument oprichten voor hem, want hij heeft zijn jong leven voor ons vaderland en ook voor ons gegeven.” Reeds onder het oog van de vijand, werden gelden ingezameld voor dit doel. In stilte bracht het viertal een krans bij het graf van soldaat Debie. Op 10 mei 1941 droeg pastoor Leeskens in de parochiekerk een plechtige hoogmis op voor alle gesneuvelde militairen. Op het priesterkoor lag een militaire helm en een grote krans. De kerk was propvol en na de hoogmis werd er op het orgel het Wilhelmus gespeeld. Hierna trok men naar het kerkhof om op het graf van Hub Debie een krans te leggen. In 1942 volgde dezelfde plechtigheid, maar daags er na moest Sjeng Ronckaerts zich melden bij de Geleense hoofdinspecteur Claessens, die hem mededeelde dat deze herdenkingen niet meer mochten worden gehouden van de bezetter. In 1943 zijn vijf oud-strijders op 10 mei in alle stilte naar het kerkhof getrokken om op het graf van de gesneuvelde soldaat Hub Debie een krans te leggen. Daags erna was de krans verdwenen. Wie de dader is geweest weet men niet. In 1944 werden de gesneuvelden allen herdacht met een mis in de parochiekerk. Sjeng Ronckaerts had toen reeds moeten onderduiken en speelde een rol in het verzet in Noord-Brabant.

Na de bevrijding verenigden de oud strijders van Lindenheuvel zich en richten in 1945 de vereniging Oud strijders Vereniging Lindenheuvel' op. L. Smits werd de eerste voorzitter. Wegens verhuizing werd hij anderhalf jaar later opgevolgd door Math Salden. Nauwelijks was de vereniging van oud strijders een feit, of men begon de plannen uit te werken om te komen tot de oprichting van een oorlogsmonument, ter nagedachtenis van de gesneuvelde militairen. Meerdere militairen van Lindenheuvel waren in Japanse krijgsgevangenenkampen of tijdens de politionele acties in het voormalige Nederlands Indië gestorven. Toch was het na de oorlog niet gemakkelijk om het monument te krijgen. Burgemeester Damen van Geleen wilde in die tijd ook een oorlogsmonument oprichten, maar dan liever in het centrum van Geleen. Als de initiatiefnemers bij de gemeente aanklopten, kregen ze meer dan eens te horen dat er te weinig geld was voor hun monument. De oud-stijders hadden echter in wethouder Hartog een goede pleitbezorger gevonden bij het gemeentebestuur.
De idealisten bleven dus doorzetten. Er werd in 1946 een inzamelingsactie gehouden, die muzikaal omlijst werd door een rondtocht van het muziekkorps van de voormalige bewakingstroepen onder leiding van J. Guyken. In zeer korte tijd zamelden de oud strijders een bedrag in van 3200 gulden bij elkaar. Het monument kwam er dus. Een speciale monumentencom¬missie onder leiding van voorzitter Math Salden ging aan het werk om het gestelde doel te verwezenlijken. Commissielid J. van de Berg maakte zich zeer verdienstelijk bij de opbouw van het voetstuk voor ons monument.

Het voetstuk is ontworpen door Eugène Quanjel. Het beeld zelf is van de hand van de Jean Weerts. Het monument werd feestelijk onthuld op 29 augustus 1948, drie jaar naar het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het monument eerde de nagedachtenis van zeven mannen die tijdens de oorlog in Nederland of tijdens de politionele acties in het voormalige Nederlands Indië om het leven waren gekomen. Zij waren allen woonachtig in de wijk Lindenheuvel.
In de beginjaren van het monument, toen in het kamp tegenover het Stikstofbindingbedrijf van de Staatsmijnen nog Ambonezen woonden, waren de oudgedienden van het KNIL bij de herdenkingen vertegenwoordigd. De plechtigheden waren indrukwekkend en stijlvol. De erewacht van militairen, de vlaggen, de bruidjes, die de bloemen legden aan de voet van het monument. Verder de delegaties van verenigingen en andere officiële instanties. Ook altijd aanwezig waren de familieleden van de gesneuvelden, eveneens de muziekkorpsen die het Wilhelmus en het Limburgs volkslied speelden en het koor met het toepasselijke Beati Mortui. Nu worden alle slachtoffers afkomstig uit Geleen die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog, in het verzet of tijdens de politionele acties in het voormalig Nederlands Indië herdacht. Op de gedenkplaat staan hun namen. Het oorlogsmonument in het Geleense centrum is nooit gekomen van de grond gekomen. Elk jaar wordt bij het monument de dodenherdenking door de oud strijders, oud- militairen, Stichting 4 mei en de gemeente gehouden.

Op het monument ziet men twee soldaten, de een is in elkaar gezakt, hij is dood. Het hoofd is naar de grond gericht. De andere soldaat met helm is zijn helper. Hij kijkt naar boven, naar de hemel. Hij wil aan God vragen om hen, die voor de vrijheid van ons land om het leven kwamen, te zegenen. De twee afgebeelde strijders waarschuwen ons allemaal voortdurend voor het zinloze oorlogsgeweld. De twee zijn de symbolen voor onze vrijheid. Het beeld is verder voorzien van de tekst ‘Gedenkt Hen. Zij Vielen Voor Ons.’ Het monument ofwel de beeldhouwer Jean Weerts wil ons, maar speciaal de jongeren die niets van de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt, zeggen: blijf de Lindenheuvelse jonge mannen, die voor onze vrijheid hun jonge leven gaven, herinneren. De twee afgebeelde strijders waarschuwen ons allemaal voortdurend voor het zinloze oorlogsgeweld; denk maar een aan de oorlogen in en buiten Europa. Die twee zijn de symbolen voor onze vrijheid.

Johannes Leonardus Weerts werd geboren in Craubeek bij Klimmen op 6 januari 1902 en overleed in Maastricht op 10 september 1966. Hij woonde en werkte achtereenvolgens in Heerlen, Roermond, Parijs en St. Pythou tot 1936, waarna hij zich in Maastricht vestigde. Hij volgde de Ambachtschool in Heerlen en begon als meubelmaker en maker van gebeeldhouwde meubelen. Hij werd leerling van Artison Thissen in Roermond, daarna ging hij naar Parijs en werkte in Frankrijk in verscheidene ateliers. Hij is bekend geworden als beeldhouwer van onder andere zijn kruiswegstaties. In de naburige kerk O.L. Vrouw van Altijddurende Bijstand hangen van zijn hand kruiswegstaties, die in de periode 1954 1955 zijn vervaardigd. Ook in België heeft hij verzetsmonumenten gemaakt. Het voor Lindenheuvel vervaardigde monument is bijzonder geslaagd en dit niet alleen om zijn zuivere uiterlijke lijnen maar vooral, ja misschien meer nog om zijn symbolische betekenis. Hier toont ons de beeldhouwer, de strijder, wiens strijd ten einde is, en het hoofd ter aarde neigt, en naast hem de helper, die zijn ogen ten hemel richt, om daar de zege af te smeken voor hem die van ons scheiden gaat.

Eugène Quanjel was een veelzijdig gedreven kunstenaar. Hij werd geboren in Heerlen op 18 december 1897. Hij woonde in Heerlen en werkte bij Staatsmijnen in Limburg als bouwkundige, waar hij in 1962 met pensioen ging. Quanjel was kunstschilder, beeldhouwer en architect. Hij schilderde in impressionistische trant landschappen, stadsgezichten, bloemen en andere onderwerpen. Hij ontwierp monumenten en bekwaamde zich ook in glasramen. Hij overleed, honderd jaar oud, in zijn geboorteplaats Heerlen op 12 maart 1998.


De rubriek ’Beelden in Geleen’ wordt samengesteld door een werkgroep van de stichting Museum en Expositie (MEG). De veertiendaagse serie laat het licht schijnen over monumenten van allerlei aard, zowel in het publiek domein als in openbare gebouwen. Lezers die suggesties hebben voor beelden waarvan zij vinden dat ze aandacht verdienen, kunnen zich wenden tot de voorzitter van de stichting MEG, Wiel Gielkens, tel. 4745795, en/of Harry Strijkers, coördinator van deze serie, tel. 4332930. Tot dusver zijn de volgende onderwerpen aan bod geweest: Oranjeboom, Glasmozaïek Mauritspark, Barbara, Wilhelmina, Ornamenten Paterskerk, Bokkenrijder, Maria icoon kerk Lindenheuvel, Aafgebrende Gaaskaetel, Jonas & de Walvis, St. Cornelius Augustinuskerk, Spelende kinderen, De Sjöt, Drie Kalkstenen Leerlingen Graaf Huyn College, Eligius, De Griekse Godinnen, het Bergmonster, het Staalplastiek en vandaag dus het Verzetsmonument.

Buchten - Zomaar een zomerse ochtend op het terras van freule Emma de la Montagne de la Barbou. De post brengt een brief van tante Liesje uit Australië die meldt naar Nederland te komen. Freule Emma krijgt graag bezoek, alleen liever niet van tante Liesje. Emma ziet zich nu namelijk genoodzaakt een man, een butler en een zoon aan te schaffen. En waar vind je die zo snel? Welja, ze komen gewoon langs, zoals het hoort. De mannen zover krijgen om het spelletje mee te spelen is één, ze ook nog in toom houden is twee. Emma krijgt het dan ook behoorlijk benauwd en is al snel de wanhoop nabij. Anna, haar dochter biedt uitkomst. Tante moet weg… heel ver en heel snel…

Aldus in grote lijnen de inhoud van het stuk ‘Wiezóa femielie?’ dat het Buchtens Wauwel Theater Blitz presenteert op de zaterdagen 3 en 10 november en zondag 11 november in het gemeenschapshuis. Aanvang is telkens om 20 muur; kaarten kunnen gereserveerd worden bij Mia Roebroek, Keerweg 68, tel. 4853447.

Buchten - Door Frans Dieteren

Het gezin van vader en moeder Bekker en de twee dochters Demy (8) en Megan (5), woonachtig aan de ‘Oude Baan’ in Buchten, geniet van de duivensport. De meisjes beschikken over een eigen duivenhokje. Vader Richard speelde in Nieuwegein, provincie Utrecht, vanaf dit hokje zijn duiven. Dat veranderde toen hij Natasja Kivit uit Geleen, tijdens een vacantie in Spanje, ontmoette. Natasja is de dochter van handbalcrack Piet Kivit, meervoudig internationaal. Natasja trad als handbalster in de voetsporen van haar vader. Zij speelde niet alleen in clubs van naam; zij was tevens ook meervoudig internationaal. Zij leeft met de duivensport van haar man en de kinderen mee. Aanvankelijk woonde het paar in Nieuwegein. Natasja verzorgde er de duiven bij afwezigheid van Richard. Na negen jaar werd gekozen voor een woonstek in Limburg en wel in Buchten. Daar staan inmiddels, behalve het ‘kinderhokje’, nog een drietal kleine hokken. Richard en zijn dochters zijn lid van de duivenclub ‘de Heidebloem’in Obbicht. De twee meisjes zijn jeugdlid en nemen als zodanig ook deel aan de jeugdcompetitie.

Het zijn geen gewone hulpjes van vader Richard Bekker maar echte ‘duivenmelkertjes”en sportieve concurrenten. Zij maken alle ups en downs mee. Op hun duivenhokje zaten in het begin van het vliegseizoen acht duiven. Twee kwamen van de reis niet meer thuis. De kneepjes van het vak, het vasthouden van een duif en het omgaan met de duiven brengt vader Richard hun bij. Hij noemt het ijverige leerlingen. “Ik moet alleen opletten dat Megan niet te royaal voert”. Voor het overige zijn zij ‘zelfstandig’ en beoefenen en beleven zij de duivensport als echte liefhebbers. Zij juichten met hun vader mee toen die bij het Samenspel ML’s 04 (Swentibold) de wedvlucht vanaf Dax won en treurden over het verlies van twee duiven van hun hokje. Ook op de basisschool ‘Avontuur’ in Buchten, praat Demy wel eens over duiven. Volgens ‘meester’ John heeft Demy toegezegd dat ze het volgend jaar een jong duif mee naar school neemt. Ze hield als voorbehoud : “Es ut maag van de pap”, zegt de klassenleraar.

Alle plaatsen - De gemeente Sittard-Geleen en de Rabobank hebben bekendgemaakt samen met MKB-Limburg een ondernemersprijs te zullen uitreiken. De bekendmaking vond plaats in het MECC in Maastricht, tijdens de Bedrijven Kontakt Dagen Limburg. Jac. Vroomen van MKB Westelijke Mijnstreek kreeg uit handen van wethouder Pieter Meekels van Sittard-Geleen (economie) en Marcel Jungbauer van de Rabobank een cheque van 10.000 euro. De gemeente en de Rabobank stellen dit bedrag samen (ieder de helft) beschikbaar. Sittard-Geleen, de Rabobank en MKB Limburg keren de ondernemersprijs medio volgend jaar uit.

,,We willen met deze prijs onze waardering tonen voor alle ondernemers in de gemeente,” aldus wethouder Meekels. ,,De ondernemers zijn de motor van onze lokale economie.” De gemeente en de bank doen samen met MKB Limburg mee aan het MKB-stedenprogramma. Dat stedenprogramma bestaat uit verschillende onderdelen, waaronder ‘Applaus voor de ondernemer’. De titel spreekt voor zich en richt zich mede op starters. “Daarom past het uitreiken van een prijs prima in dit initiatief,” zegt Marcel Jungbauer.
Jack Vroomen, de voorzitter van MKB-Limburg afdeling Westelijke Mijnstreek, toonde zich uitermate tevreden dat weer een initiatief uit het MKB-stedenprogramma is voortgekomen. “Eerst hadden we bijvoorbeeld al camerabeveiliging van bedrijvenparken, parkmanagement en de verbetering van de bewegwijzering van industrie- en bedrijventerreinen. Nu heeft ‘Applaus voor de ondernemer’ ook een concreet project dat precies aansluit op haar doelstelling.”

De gemeente Sittard-Geleen, Rabobank en MKB-Limburg gaan op basis van nog vast te stellen criteria de komende tijd op zoek naar het bedrijf of de ondernemer die de eerste ‘Applaus-prijs’ krijgt. Volgens wethouder Meekels zal innovatief jong ondernemerschap hoge ogen gooien. “Sittard-Geleen heeft veel vernieuwende bedrijven. Ook jonge bedrijven, starters bijvoorbeeld, zijn vaak heel vernieuwend bezig. Wellicht is een combinatie van beide een goede prijswinnaar.”
(Bron: MdK, gemeente Sittard-Geleen)