Redactie Sittard-Geleen

Born - Nog eventjes en de decemberfeestmaand staat weer voor de deur. Menig hulpsinterklaas is stilaan al begonnen met de voorbereidingen. Oriënteert zich her en der, om te zien waarmee de schoentjes - en buikjes - van brave kindertjes gevuld kunnen worden. ‘Wie zoet is krijgt lekkers’, zo luidt immers het parool. Zoete traktaties voor zoete, grote en kleine, kinderen. Traditiegetrouw strooien de goedheiligman en zijn helpers veel zoete en -vaak ook vette- lekkernijen. Een waarschuwend vingertje is dan ook zeker op z’n plaats. Onderstaand een aantal tips van het Voedingscentrum om op een gezonde manier te genieten van alle decemberlekkernijen.

Onderstaand vindt u de belangrijkste verleidingen van de goedheiligman op een rij. Het Voedingscentrum geeft aan wat de plussen en minnen zijn met het oog op uw gezondheid en hoe u daarmee om kunt gaan. Niet om u een schuldgevoel te bezorgen. De boodschap is: maak een bewuste keus en geniet er vervolgens van. Wat in het ene deel van het land ‘appelflap’ heet, heet elders een ‘appelbeignet’. Voor uw gezondheid is er een cruciaal verschil. De een is gefrituurd in olie, de ander is gemaakt met bladerdeeg. En bladerdeeg staat stijf van het verzadigd vet. Liever gefrituurde appel dus. Het aantal calorieën valt ook reuze mee. Banketstaaf wordt gemaakt met amandelspijs en bladerdeeg. Dat betekent veel vet en dus veel calorieën. Het goede nieuws: tweederde van het vet in amandelspijs is onverzadigd en dus ‘oké’. In plaats van amandelspijs wordt ook veel banketspijs gebruikt. Deze wordt gemaakt van witte bonen en suiker. Er zit niet veel vet in, maar nog altijd veel calorieën.

In borstplaat, ook roomborstplaat, zit niet of nauwelijks vet. De crux zit ‘m in de suiker en dus de calorieën. Wit, puur, melk of met noten: voor het gehalte vet en verzadigd vet maakt het nagenoeg niets uit. Dat blijft hoog. Om over calorieën maar niet te spreken. Zo levert één grote chocoladeletter (135 gram) net zoveel calorieën als een warme maaltijd! Een kleine (65 gram) is nog altijd vergelijkbaar met de hoeveelheid calorieën in een ontbijt. Kruidnootjes en pepernoten worden vaak met elkaar verward. Toch zijn ze gemakkelijk uit elkaar te houden. Kruidnootjes zijn klein en krokant. Pepernoten zijn groter en taaier. Voor uw gezondheid zijn die laatste beter want ze bevatten geen verzadigd vet. Een tip om ‘dooreten’ te voorkomen: doe een portie in een schaaltje en laat de zak verder in de kast.
Marsepein wordt gemaakt van gemalen amandelen. Daardoor bevat het vooral onverzadigd vet. Maar net als bij banketstaaf geldt: er zit ook veel suiker en calorieën in. Speculaaspop, speculaasbrokken, gevulde speculaas, al deze traditionele lekkernijen leveren veel verzadigd vet. Gevulde speculaas bevat van deze heerlijkheden de meeste calorieën. Dat komt door de amandelspijs of banketspijs die erin zit.

Het goede nieuws: taai-taai levert geen verzadigd vet. En het aantal calorieën valt mee: één taai-taai-popje bevat tien calorieën minder dan een speculaasje. Van het deeg kunt u ook pepernoten maken zonder verzadigd vet. Het recept staat op www.voedingscentrum.nl.
Vet is calorierijk. Dat is een nadeel in een land waar meer dan de helft van de bevolking toch al te dik is. Toch is te vet eten niet alleen een aandachtspunt als u op de lijn moet letten. Zelfs voor de slankste dennen onder ons is het belangrijk bewust om te gaan met vet. Het soort vet dat u eet houdt namelijk verband met het cholesterolgehalte in het bloed. Eet u veel verzadigd vet, dan maakt uw lichaam vooral cholesterol van het type dat ‘aankoekt’. De bloedvaten worden daardoor nauwer en dat vergroot de kans op hart- en vaatziekten. Onverzadigd vet verkleint dat risico juist. Of, zoals het Voedingscentrum zegt: Onverzadigd vet = Oké en Verzadigd vet = Verkeerd. Verzadigd vet ziet u meestal niet. Het is vaak ‘verborgen’ in zuivel, vlees, gebak en snacks. En ja, óók in de lekkernijen van december.
Behoefte aan meer tips, recepten of informatie? Kijk dan op www.voedingscentrum.nl of bel 070-3068888. U kunt op de site ook de gratis Vetwijzer inzien en bestellen. Op de Vetwijzer staat helder uitgelegd wat gezond en minder gezond vet is. Ook geeft de Vetwijzer alternatieven voor levensmiddelen met veel verzadigd vet.

Born - Door Louis Broekmeulen

Vroeger werd de haard als symbolisch teken van het eigendomsrecht op huis of hoeve beschouwd. Er bestonden dan ook in vele dorpen en steden tradities om nieuwe bezitters of nieuwkomers symbolisch bezit te laten nemen van een huis of hoeve, waarbij attributen van het haardvuur een rol speelden. Bij een overdracht was het gebruikelijk, dat de nieuwe eigenaar bij de feitelijke inbezitname enkele handelingen verrichtte, waardoor zijn nieuw verworven eigendomsrecht werd gesymboliseerd. Hij klopte op de deurpost, betrad het huis, haalde de keukenhaal op en neer en doofde het haardvuur van de vroegere eigenaar en ontstak het daarna opnieuw in het bijzijn van schepenen en getuigen. Zo werd op 8 juli 1688 het kasteel van Born in bezit genomen door barones De Leerodt. Zij doofde het haardvuur in de keuken en stak het weer aan, haalde de haal op, nam plaats bij de de haard, opende en sloot de huisdeur, schepte met een schop aarde op in de tuin, brak enkele twijgen af en liet tenslotte de ophaalbrug ophalen en neerdalen. Ook lezen we in een overdrachtsacte uit Geleen van 1638 dat Claes van den Hove ‘voer hem als voer syn ander consorten’ (namens zichzelf en zijn deelgenoten) in aanwezigheid van diverse getuigen bezit heeft genomen van ‘alsulcke goederen, als hun naer doot van Willem Hamers zaliger syn vervallen’ (die zij geërfd hebben van Willem Hamers). Daarbij staat: ‘Ende Claes heeft het vuer uutgebluyst ende een ander vuer ende roeck laten opgaen’.

Een van de tradities rond het haardvuur was het ‘halen’, dat in diverse variaties voorkwam, maar waarin één aspect nooit verschilde; de buurvrouwen staken de hoofden bij elkaar om de plechtigheid te bespreken. Gewapend met een versierde peperkoek of iets dergelijks (ook wel sterke drank) trok men naar de woning. Daarbij werd de nieuwkomer onder gezang om de haard geleid, of om de in het woongedeelte opgehangen haalketting. Soms werd de haalketting om de nieuweling heengeslagen. Daarbij moest deze allerlei symbolische handelingen uitvoeren en werd door het hele huis geleid. In Grevenbicht noemde men dat ‘ieèle’, in Obbicht en Papenhoven ‘hiélen’. In Sittard heette dat ‘um den eel leije’ en kwam daar behalve de haalketting een waterketel en een kaars aan te pas. Ook elders speelden soms symbolische voorwerpen als koffiemolen, waterketel, bezem e.d. een rol. In een aantal gevallen namen andere voorwerpen de plaats van de haal bij het ritueel zelfs in.
Bij huwelijken was een ander soort ‘halen’ of ‘helen’ in zwang, waarbij wel geen haal
aan te pas kwam, maar dat toch is ontstaan uit rituelen rond de haard bij het in bezit nemen van een woning. Het kwam o.a. in Dieteren, Einighausen, Guttecoven, Born, Buchten, Grevenbicht, Obbicht, Papenhoven en Roosteren voor. Daarbij werd door de verse bruid en bruidegom met een versierde bijl in een versierd houtblok gekapt. Dit houtblok was in optocht door buurvrouwen op een kruiwagen naar de woning van de jonggehuwden gebracht. Als de bijl in het houtblok bleef steken, werd het huwelijk vruchtbaar. Op sommige plaatsen (zoals in Born) was een variant gebruikelijk. Het houtblok werd versierd met een roos. Als de roos getroffen werd zou in het eerste huwelijksjaar een zoon geboren worden. Sloeg men ernaast dan kon het echtpaar een meisje verwachten.

Vroeger, toen nog ieder huis een open haard bezat, werd het hangtuig waaraan de ketel (de moor) boven het vuur hing, de ‘haal’ genoemd. In het Limburgs heette dat ‘haol’, ‘heel’, ‘hiél, ‘eel’ of ‘ieèl’, afhankelijk van het plaatselijk dialect. Ze waren er in diverse uitvoeringen. De zaaghaal was een vernuftig uitgevoerd hangtuig waarbij de ketel d.m.v. een getand ijzeren blad, dat op een zaag leek, op verstelbare hoogte boven het vuur gehangen kon worden. In onze streek werd dat als een ‘haoliezer’ bestempeld. De eenvoudigste vorm was de ‘kettinghaal’. Ze bestond uit een ketting met aan de onderkant een ‘S’-vormige haak om de hanghoogte in te kunnen stellen en om de pot aan te kunnen hangen. Verder waren er nog ‘schuifhalen’, waarbij de haak voor de ketel voorzien was van een pen, die in een van de gaten van een laddervormige strip gestoken kon worden. ‘Schroefhalen’ waren in lengte verstelbaar door aan de ophanghaak met schroefdraad te draaien. De kleinere exemplaren werden ook gebruikt voor het ophangen van de ‘sjmautlamp’ (sjmaut is reuzelvet).

Het volgende relaas is afkomstig van broeder Valentinus uit het St.-Lodewijksgesticht in Beveren-Waas (bij Antwerpen) en gepubliceerd in het Belgische maandblad ‘Limburg’ in october 1941. Bij mijn naspeuringen ben ik er in geslaagd de identiteit vast te stellen van deze broeder, die Papenhoven zijn geboortedorp noemt waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht. Hij is de in 1878 geboren Theodorus Lemmens, zoon van Hubertus
Lemmens en Maria Anna Olivers. Hij was lid van de Broeders van de heilige Hieronymus Emiliani in België, die zich o.a. met opleiding van blinden bezighouden. Hij overleed in 1949. Hij had een onderwijzers- en lerarenopleiding bij de congregatie gevolgd. Hij schrijft het volgende over het helen in Papenhoven:
‘In den namiddag van den dag waarop de vrouw voor den eersten keer kwam slapen in haar nieuw tehuis, kochten de gebuurvrouwen likeuren en peperkoek, en brachten dit in ’t dichtsbijzijnde gebuurtehuis. Wanneer het begon te duisteren liepen de kinderen met deksels in de gebuurte te slaan, om de gebuurvrouwen bijeen te trommelen. Deze begaven zich in het huis waar de drank stond te wachten. In groep gingen ze dan naar de nieuwe gebuurvrouw. Eene droeg een schouwketting, een andere de likeuren. Deze laatste werd goed omringd, want jonge snaken maakten de flesch nogal eens afhandig. In het huis van de gevierde gekomen, werd de ketting om haar midden gedaan. Dan werd ze naar de stoof, naar de tafel, naar haar slaapkamer, enz. geleid. Overal moest ze iets verrichten: een ketel opzetten, brood snijden, een bedsprei opleggen, enz., terwijl de anderen zongen en juichten. Daarna werd er geklonken, gegeten en gedronken gedurende een paar uurtjes. Veertien dagen of drie weken later moest de nieuwe buurvrouw de heelders op een koffie onthalen. Deze laatsten maakten dan de rekening op van drank en koek. Elkeen legde zijn deel bij en één vrouw gelastte zich met de onkosten te betalen.’

Born - Op woensdag 31 oktober viert de Zonnebloemafdeling Born-Holtum haar veertigjarig bestaan. De afdeling werd opgericht door13 bezielende dames, die in navolging van Alex van Waaienbergs programma ‘Zoek de zon op’ van de KRO, zich ontfermde over zieken en eenzamen, door hen te bezoeken en activiteiten voor hen te organiseren.
Men begon op maandagmiddag met handwerken in het bejaardenhuis in Born waarbij ook mensen van de kerkdorpen Born en Holtum welkom waren. Legendarisch zijn de boottochten, waarbij de kok uit het bejaardenhuis voor eten zorgde dat in grote vaten naar de boot werd gebracht aan de oude sluis te Born en waar bij terugkomst leden van Harmonie L’Union een muzikale groet brachten. Ook aan de tuinfeesten op de binnenplaats van de Tiendschuur
waar met spelletjes en pannenkoeken en optredens van Limburgse artiesten de mensen vermaakt werden, worden goede herinneringen bewaard. Net zoals aan de actie ‘Zon in de schoorsteen’ die met Sinterklaas een pakje bezorgde bij zieken en alleenstaanden om zo te laten zien dat er ook aan hen gedacht werd. 40 jaar na dato is de Zonnebloem nog steeds zeer actief. Het handwerken op de maandagmiddag is nog steeds een ontmoetingsplek voor jong en oud uit beide dorpen, de boottocht vindt nog ieder jaar plaats al vertrekt men nu vanwege de grootte van de boot vanuit de haven van Buchten en wordt de catering door de rederij verzorgd. Er worden met Sinterklaas nog altijd pakjes gemaakt voor eenzame mensen enz. enz. Nog steeds staan veel uitstapjes op de Zonnebloemagenda zoals de vakantieweken, het winkelen, de ziekenzondagen en andere gezellige middagen, de paas- en kerstattenties en, om wat geld in het laatje te krijgen, de jaarlijkse stand op de Bornse paasmarkt. Eens in de twee jaar wordt een tentoonstelling in verzorgingshuis St. Maarten gehouden, dit jaar in het weekend van 17 en 18 november. Maar het belangrijkste is natuurlijk nog altijd het ziekenbezoek dat door circa 25 leden georganiseerd wordt.

Samen met de ereleden bestaat de afdeling Born/Holtum op dit moment uit 35 vrijwilligsters waarvan er acht van het allereerste uur nog altijd actief zijn. Op woensdag 31 oktober wordt het jubileum intern gevierd met de huldiging van negen jubilarissen, zeven die het insigne ‘40 jaar met oorkonde’ krijgen en twee die het gouden insigne ‘25 jaar met oorkonde’ ontvangen. De diamanten jubilaressen zijn de dames M. Coenen-Ritzen (40 jaar voorzitster), L. v. Beek-Kurver(40 jaar penningmeester), M. Dassen-Dupont, C. Heffels-Pasmans, R.Dirxk-Kurvers, J. Hoedemakers-Krauth, J. de Leeuw-Hermans. De zilveren jubilaressen zijn Cl. Brouns-v. Wersch en M. Kuis-Ariaans.

Geleen - Fat Bones Blues bestaat als band in de huidige samenstelling sinds begin van dit jaar. De bandleden hebben elkaar ‘muzikaal gevonden’ en dat het klikt was al duidelijk te horen tijdens hun eerste optreden in Hulsberg. Elk lid is ervaren en speelde in meerdere bands en houdt van blues. Na enkele optredens in de regio zijn de mannen er van overtuigd dat ze klaar zijn voor het grote werk: de podia in de beide Limburgen en de Duitse grensstreek. Op 3 november werkt de formatie belangeloos mee aan de benefietavond t.b.v. een project op de Molukken van de stichting Sunrise in het Hubertushuis. De vrijwilligers van Sunrise zorgen voor een heerlijk buffet, Fat Bones Blues voor verrukkelijke blues.
Bel 06.13908639 (Joop Titaley) voor meer info over de benefietavond.

Geleen - Door Jo Kreukels
Foto’s Jan Valentijn


De kerk in Oud Geleen is in het bezit van twee Antoniusbeelden. Het oudste is een houten gepolychromeerd beeld uit circa 1800 (neogotisch) en stelt Antonius voor in een Franciscanerpij met singel. De pij is geheel bezet met leliemotieven. Op het boek in zijn linkerhand zit het Christuskind. Aan zijn linkervoet bevindt zich een ezel. Na de uitbreiding van de kerk (1956 1958) werd dit beeld naar de sacristie verplaatst en vervangen door een nieuw beeld van kunststof uit circa 1950 met een zandsteenachtige beschildering (135 cm). Men plaatste het beeld in een speciale devotiehoek achter in de kerk. Ook bij dit Antoniusbeeld zit het Christuskind op zijn linkerarm en strekt de armen naar hem uit. Evenals St.-Eligius genoot de heilige Antonius van Padua in Oud Geleen een bijzondere verering, die hem de status van bedevaartsheilige bezorgde.

Antonius is als Fernando di Martino in 1195 geboren in Lissabon. In 1210 trad hij in bij de Augustijner koorheren. In 1220 stapte hij over naar de orde van de Franciscanen en nam de naam Antonius aan. Aanvankelijk wilde hij naar Afrika, maar door ziekte gedwongen reisde Antonius in 1221 naar Assisi (algemeen kapittel). Vanwege zijn uitzonderlijk preektalent werd hem opgedragen om tegen de ketters te preken met name tegen de katharen en de albigenzen. In het jaar 1224 benoemde Franciscus Antonius tot de eerste theoloog van de orde. Vervolgens werd hij docent in de theologie in het studiehuis van de Minderbroeders te Bologna, later ook in Toulouse en Padua. Als zodanig maakte hij de jonge orde bekend met de leer van Augustinus. Zijn lessen waren pastoraal ingesteld en zin doelstelling was om het evangelie zo zuiver en begrijpelijk mogelijk te verkondigen. Zo combineerde Antonius zijn tweevoudige taak van leraar en predikant. Zijn prediking bewerkte een ommekeer in het religieuze en sociale leven van die tijd. In 1231 overleed hij in Arcella in de buurt van Padua. Reeds in 1232 werd Antonius door paus Gregorius IX heilig verklaard en in 1946 door Pius XII uitgeroepen tot kerkleraar.

Antonius van Padua is de beschermheilige van reizigers, bakkers, pottenbakkers, geliefden, paarden en ezels. Zijn hulp werd/wordt ingeroepen bij onvruchtbaarheid, koorts en besmettelijke ziektes, maar heel bijzonder als het gaat om het terugvinden van verloren voorwerpen. Dat laatste vindt zijn oorsprong in het verhaal van de diefstal van een kostbaar boek van Antonius. Toen hij God om hulp vroeg, bracht de dief het boek terug. Wanneer men door bemiddeling van St. Antonius iets waardevols terugkreeg, was het gebruikelijk en verplicht een brood te schenken aan de armen, het zogenaamde Antoniusbrood. Later werd het brood vervangen door een geldbedrag. Dit gebruik is terug te voeren tot de preken van de heilige tegen sociale wanverhoudingen. En tot de hulp, die ook hijzelf bood aan mensen, die wegens schulden in de gevangenis zaten. In 1808 werd de Franciscaan Thomas Voncken benoemd tot pastoor in Geleen. Reeds een jaar later voerde hij de devotie tot zijn ordegenoot Antonius in.

Het beeld van St. Nicolaas op het oostelijk zijaltaar werd vervangen door het beeld van de heilige Antonius. In oktober 1809 vond de oprichting plaats van de Antonius-broederschap. De statuten regelden niet alleen de organisatie, maar ook de rechten en plichten van de leden. Het bestuur van de broederschap bestond uit de president (de pastoor) en twaalf broedermeesters. In het oprichtingsjaar werden al 573 broeders en zusters ingeschreven. Deze leden kwamen voornamelijk uit Geleen inclusief Lutterade en Krawinkel, maar vervolgens ook uit heel Zuid Limburg en zelfs uit Luik en Verviers.
De verering van St. Antonius kreeg een extra impuls toen het gemeentebestuur in 1852 besloot om jaarlijks op zijn feestdag (13 juni) een grote markt te houden, die geopend werd na afloop van de kerkelijke diensten. In juni 1909 werd met pracht en praal het eeuwfeest van de St.-Antoniusverering in Geleen gevierd. Om het honderdjarig bestaan van de broederschap te vieren deed men in oktober van hetzelfde jaar dit feest nog een keer over. Door de vele pelgrims en gebedsverhoringen kreeg de kerk, ook wat de Antonius-devotie betreft, geleidelijk aan de status van bedevaartplaats en genadeoord. Aangezien deze devotie echter in de loop der jaren een grote landelijke verspreiding kende en bijna elke kerk een Antoniusbeeld of kapel had, is het belang van de Geleense bedevaartplaats op de duur minder geworden.

Het altaar dat vanaf 1809 aan de heilige Antonius was toegewijd en waar iedere dinsdag een hoogmis werd gecelebreerd, is na de uitbreiding van het kerkgebouw (1956 1958) niet meer herplaatst. Het enig zichtbare dat momenteel nog aan de grote St.- Antoniusverering in de kerk van Oud Geleen doet denken is het feit dat in het weekend voor of na de diensten veel kaarsen bij het Antoniusbeeld worden aangestoken.



De rubriek ’Beelden in Geleen’ wordt samengesteld door een werkgroep van de stichting Museum en Expositie (MEG). De veertiendaagse serie laat het licht schijnen over monumenten van allerlei aard, zowel in het publiek domein als in openbare gebouwen. Lezers die suggesties hebben voor beelden waarvan zij vinden dat ze aandacht verdienen, kunnen zich wenden tot de voorzitter van de stichting MEG, Wiel Gielkens, tel. 4745795, en/of Harry Strijkers, coördinator van deze serie, tel. 4332930. Tot dusver zijn de volgende onderwerpen aan bod geweest: Oranjeboom, Glasmozaïek Mauritspark, Barbara, Wilhelmina, Ornamenten Paterskerk, Bokkenrijder, Maria icoon kerk Lindenheuvel, Aafgebrende Gaaskaetel, Jonas & de Walvis, St. Cornelius Augustinuskerk, Spelende kinderen, De Sjöt, Drie Kalkstenen Leerlingen Graaf Huyn College, Eligius, De Griekse Godinnen, het Bergmonster, het Staalplastiek het Verzetsmonument en vandaag dus Antonius in Oud-Geleen.

Grevenbicht -

Het is alweer ruim elf jaar geleden dat de naam van Mobiel Groen werd ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Sindsdien zie je het logo overal in Zuid-Limburg opduiken. Een teken dat er volop werk aan de winkel is. Mobiel Groen is er om al uw wensen op tuingebied te realiseren. Aanleg, bestrating, tuinonderhoud of tuinontwerp, het is allemaal mogelijk. Dat geldt ook voor de oppervlakte, of het nu 2 m² of 2000 m² betreft. Naast dit brede scala aan mogelijkheden, heeft Mobiel Groen als specialisme de bouw van elementen die de structuur in een tuin bepalen. Daarbij valt te denken aan de bouw van pergola's, de aanleg van vijvers, de bestrating of het plaatsen van een schutting.

Wilt u uw tuin laten aanleggen of veranderen, maak dan eens vrijblijvend een afspraak om de diverse mogelijkheden te inventariseren. In zo’n eerste gesprek kunt u uw wensen kenbaar maken en probeert Mobiel Groen u een eerste inschatting van de mogelijkheden te geven, want lang niet alle ideeën zijn even reëel. Niet alleen vanuit kostenoogpunt maar ook vanuit praktische overwegingen. Zo is een tuin op het zuiden een prima locatie voor een druivenstruik, maar leent zich beduidend minder voor schaduwplanten, om maar een voorbeeld te noemen. Het beplantingsvak is duidelijk een vak apart. Je moet precies weten hoe een bepaalde plant, op een bepaalde plaats, in een bepaalde grondsoort zich zal ontwikkelen. Bij het inschatten van de wensen en mogelijkheden kijkt Mobiel Groen ook naar zaken als de ligging van het huis, de sfeer in en om het huis en naar de gezinssamenstelling.
Op grond van al deze informatie kan een eerste schets inclusief kostenindicatie worden opgesteld.
Als u instemt met het voorstel, gaat Mobiel Groen aan de slag met een definitief ontwerp en gespecificeerde offerte. Dat ontwerp is een gedetailleerde tekening, waarin ook de aard en de soort van de te gebruiken materialen verwerkt zijn. Overigens is het dan niet zo dat de klant niets meer kan veranderen aan het ontwerp. Kleine aanpassingen kunnen tijdens de uitvoering worden doorgevoerd.

Uitgangspunt van Mobiel Groen is kwalitatief goede tuinen aanleggen. Een tuin die er niet alleen bij de oplevering als een plaatje bij ligt, maar ook in de jaren daarna. En dat is natuurlijk ook een kwestie van goed onderhouden. Mobiel Groen neemt u ook dit graag uit handen.
Meer weten? Kijk op www.mobiel-groen.nl of neem contact op met Mobiel Groen, Peperstraat 5, Grevenbicht, tel. 4857171.

Born -
Lekker griezelen in het donker. Dat kan tijdens de Halloween-spooktocht van VV Born op vrijdagavond 2 november. Iedereen kan deelnemen, dus de leden van de voetbalclub kunnen ook vrienden, familie en buren meenemen. Start is tussen 18.30 en 19.30 uur vanaf de kantine van de club aan de Hennekuilstraat in Born. Voor alle deelnemers is er een leuke verrassing. Deelname kost 2,50 euro.

Munstergeleen -
Het aantal gescoorde punten op de marmottenbak dat stond op naam van Brigitte met 30 gescoord op 18 november 2005 is verbeterd. Kelly scoorde op 19 november jl. het maximale van zes jeu de boulesballen binnen de poorten van de marmottenbak. Het totale aantal van 31 werd hierdoor verdubbeld tot 62 punten. Een opmerkelijk resultaat. Het record op de gatenplaat staat nog steeds op naam van Gerti, 200 punten gescoord op 10 november 2006. De huidige tussenstand na twee wedstrijden in het vierde kwartaal: 1e Lei, 2e Gerti, 3e Brigitte, 4e Pierre, 5e Irene en Frank, 7e Stefan, 8e Kelly, 9e Sandra en Cris, 11e Lon, 12e John, 13e Andre', 14e Marjan, 15e Danny, 16e Bianca, 17e Elly, 18e Martin en 19e Christien. De volgende wedstrijd wordt gehouden op 23 november op de binnenbanen van JBC `t Trefpunt. Aanvang 19 uur.

Sittard - Vorige maand opende wethouder Guyt en Leon Verheggen van ZO Wonen de Gemmatuin. De tuin is gelegen in de voormalige Kloostertuin van het Gemmaklooster en heeft een openbaar karakter.
Enige tijd geleden ontwikkelde ZO Wonen en bouwde Laudy in de Kloostertuin van het voormalige Gemmacomplex een aantal koopwoningen, genaamd Gemmahof. Stichting Behoud Kollenberg attendeerde ZO Wonen op het feit dat er in de kloostertuin bijzondere en zeldzame bomen groeien, namelijk ‘de pimpernoot’ of wel rozenkransboompjes. Van de nootjes van deze boom maakten de Zusters Passionistinnen van het klooster vroeger rozenkransen. Deze verkochten zij aan bezoekers van het klooster en de kapel. Door de bouw van de woningen en de reconstructie van de tuin dreigden de bomen te verdwijnen. ZO Wonen heeft er samen met de stichting behoud Kollenberg voor gezorgd dat de bomen, tijdens de bouw, gespaard bleven. Ook de kapel van het klooster blijft in gebruik. Stichting Gemmakapel heeft de zorg en het beheer van de kapel overgenomen van de Zusters Passionistinnen. De rozenkransboompjes hebben weer een mooie plaats gekregen in de nu openbare Gemmatuin.
Tijdens de feestelijke opening van de Gemmatuin werd de tuin overgedragen aan de bewoners en de gemeente Sittard-Geleen. De gemeente gaat de tuin beheren en onderhouden. De gemeente en ZO Wonen zijn van mening dat een prettige woonomgeving niet alleen bepaald wordt door woningen, maar ook door de omgeving. Daarom investeert de wooncorporatie in deze openbare tuin. Het is bijzonder dat een woonmaatschappij, vooral verantwoordelijk voor het bieden van mogelijkheden tot huisvesting, een openbare tuin aanlegt.
De tuin is voor iedereen toegankelijk. Men kan er rustig op een bankje gaan zitten of gewoon genieten van een stukje historie in hartje Sittard.

Alle plaatsen -
Mijn gsm gebruik ik voornamelijk voor smsjes. Ik heb een abonnement dat zo is ingesteld, dat ik er eventjes mee kan bellen, en er tot ik een ons weeg mee kan sms-en. Mijn inbox en uitbox van de gsm lopen vrij snel vol. Ik wis dan ook regelmatig een aantal berichten. Maar ik heb hier moeite mee. De leukste en liefste smsjes wil ik namelijk bewaren. Dus zit ik – in plaats van met één druk op de knop alle berichten te verwijderen – een uur te selecteren en weg te gooien. Om die paar leukste smsjes maar te kunnen bewaren.
Het menselijk geheugen zou ook zo moeten werken. Dat je de liefste en leukste berichtjes bewaart, de rest weg gooit. Dat je onthoudt wat leuk was en gezellig, en voor de rest niks. Maar zo werkt het menselijk brein niet. Ik las laatst, dat mensen van de opmerkingen die ze krijgen, zowel positief als negatief, de negatieve opmerkingen veel langer en beter onthouden dan de positieve. Complimenten zijn fijn, maar je krijgt ze en doet er niet veel mee. Negatieve opmerkingen, kritiek, of andere op- of aanmerkingen, sla je op, onthoud je, herkauw je, enzovoorts. Kritiek op jou, je werk of je mens zijn komt altijd hard aan en wordt als een soort belangrijk bestand op je harde schijf opgeslagen. Misschien dat je ze na jaren wel weet af te schudden, maar in de tussentijd zijn er dan meestal alweer nieuwe voor in de plaats gekomen.
Ik denk dat het voortkomt uit onzekerheid. Je bent onzeker ergens over, en als iemand je kritiek geeft, zie je dat als bevestiging van datgene waar je jezelf al zo hard voor straft. Dáárom komt het zo hard aan. Eigenlijk doe je met je geheugen vaak het omgekeerde van wat ik doe met mijn gsm-geheugen. Je wist de positieve dingen, bewaart de negatieve.
Natuurlijk, van kritiek leer je, van klappen opvangen word je volwassen, het kan je zelfs stimuleren tot persoonlijke groei en ontwikkeling. Maar moeten we onszelf continue zo hard afrekenen?
Ik zag bij Oprah laatst een debat tussen moeders, de helft werkende moeders en de andere helft stay-at-home moeders. Het ging er om, wat nu beter was voor kinderen. De hele aflevering was doordrenkt met schuldgevoel en verdediging. De werkende moeders voelden zich schuldig dat ze werkten, de thuis blijvende moeders voelden zich schuldig dat ze niet werkten. De weinige ‘kinderen’ die aan bod kwamen, zeiden allemaal dat ze eigenlijk best heel gelukkig waren tijdens hun jeugd. Met moeder die werkte, en met moeder die thuis was.
De show irriteerde me een beetje, omdat de moeders over en weer hun standpunt verdedigden, maar volledig zonder overtuiging, omdat ze zelf twijfelden aan hun eigen aanpak. Maar de slotconclusie was wel treffend. Het maakt niet uit of je wel of niet werkt als je kinderen hebt, als je er maar écht bent, als je er bent. Als je maar echt aandacht voor ze hebt, gelukkig met jezelf bent, leren je kinderen dat ook. Ook hier weer werden de complimenten (van de kinderen) genegeerd en de aantijgingen zwaar opgenomen. Misschien moesten die moeders eens wat meer naar de positieve opmerkingen van hun eigen dochters en zonen luisteren, dan naar de kritiek van vreemden.
Limburgs Maedje
Estedurfs@live.nl

Alle plaatsen - Gedeputeerde Staten gaat de woningbouw in vier stedelijke regio’s in Limburg steunen met bijna € 2.000.000,-. Het bedrag betreft de zogenoemde (BLS) Besluit locatiegebonden subsidies 2007.
Deze subsidie wordt toegekend aan vier gemeenten waaronder Sittard-Geleen dat kan rekenen op 519.750 euro. In 2006 hebben het Rijk, de Provincie Limburg en de stedelijke regio’s het convenant ‘Woningbouwafspraken 2005 tot 2010 Provincie Limburg’ ondertekend. Hierin zijn afspraken gemaakt over de realisatie van woningen in Limburg tot en met 2009. De Provincie Limburg treedt op als budgethouder voor deze rijkssubsidies. Daarnaast hebben de Provincie en de stedelijke regio’s afspraken gemaakt over de verdeling van de taken en te leveren prestaties per genoemde stedelijke regio in de jaren t/m 2009.

Limbricht - “Willy is al 28 jaar monteur bij Electro Sjra Vleeshouwers & Zonen in Limbricht”, begint de keurige e-mail van een lezer. “Zijn achternaam weet ik helaas niet, maar hij staat tot in verre omstreken bekend als de wonderdokter voor witgoedreparaties. Hij is inderdaad een echte wonderdokter wat betreft het reparen van de tv, het wasmachine of de droger. Onze apparaten zij al stokoud, maar Wil repareert ze met gemak. Hij zoekt en vindt altijd uit wat er aan de hand is en weet alles te repareren. Geen enkele moeite wordt gespaard om de reparatie uit te voeren en onze tv (15 jaar oud), wasmachine (10 jaar oud) en droger (20 jaar oud) danken hun hoge leeftijd absoluut aan de vakkundigheid van Willy. Zijn vakmanschap, klantvriendelijkheid & service zijn ongekend en verdienen een dikke pluim.”
Als dit geen mooie brief is. De redactie heeft uitgezocht dat Willy’s familienaam Van Gestel is en dat hij woont in Sanderbout. Willy wordt een van deze dagen verwacht bij Het Groene Warenhuis Intratuin in Geleen. Daar ontvangt hij een prachtige bos bloemen. Proficiat.

Sittard -

Na jarenlang haast traditioneel de opening van het nieuwe carnavalsseizoen gevierd te hebben in de optochthal opent carnavalsminnend Zitterd met ingang van dit jaar het vijfde seizoen op de Markt in Sittard. Een openluchtspektakel altijd op zondag, dat moet uitgroeien tot een begrip, telkens op de 11e van de 11e of de eerste zondag na deze magische datum.

Stadscarnavalsvereniging De Marotte Zitterd en horeca Markt hebben de handen ineen geslagen om op de dag van Sint Maarten, 11 november, op grootse wijze het startsein te geven voor het seizoen 2007/’08. Eigenlijk is de verplaatsing naar de Markt een logische in het streven van De Marotte Zitterd om het grootste Limburgse volksfeest breed toegankelijk te maken en daardoor het draagvlak te vergroten. De Markt, niet voor niets de illustratie op de jaarorde 2006, van De Marotte is dé ontmoetingsplek met vastelaovend voor de carnavalisten. Het bruist daar van de activiteiten, het is bijzonder sfeervol en het natje en droogje zijn goed verzorgd.

De feestelijke dag, voor de rechtgeaarde carnavalsliefhebber eigenlijk nieuwjaarsdag, start op een soort ‘heilig’ tijdstip, uiteraard 11 uur 11. Dan is er muziek van de Marottekapel en voor iedereen spek met ei. Het echte feestprogramma, een muzikale mix van regionaal ta-lent, artiesten uit de rest van Limburg en het buitenland, start om 15.11 uur en eindigt rond 19.00 uur. Enkele namen op het affiche van de dag zijn TisNiksenTwurtNiks, Cyrille Niël, Wil & Annie, LVK-winnaar 2007 de Toddezèk (heej bliéf ik plekke), Domm & Dul en Kartoesj. Daarnaast presenteert de stadscarnavalsvereniging haar nieuwste cd en verzorgt de Sittard-se bekendste vrouwelijke diskjockey DJacky de muzikale omlijsting en het “naofees”.

Het randprogramma belooft ook verrassend compleet te worden. Buiten het spek en ei bakken als start, is er bijvoorbeeld ook kinderanimatie. Uiteraard geeft een prominent het officiële startsein. Zoals bekend, bestaat de openingshandeling in Sittard uit het in werking zetten van de bijzondere klok. Deze hangt tot en met Aswoensdag aan het balkon van café ‘De Kroon’ en telt af tot carnavalszaterdag 23.11 uur. Nadat op die avond, tijdens ´t kanon van ´t balkon, iedereen gezamenlijk heeft afgeteld van 11 naar 0, overhandigt de burgemeester aan de stadsprins de sleutel van de stad. De eerste burger draagt de macht over aan De Marotte Zitterd met de stadsprins als enthousiaste voorganger.

Binnenkort volgt meer informatie. Eén ding is echter nu al zeker; de elfde van de elfde in Sittard wordt niet meer zoals vroeger… Neen, het wordt groter, spectaculairder, completer, toegankelijker, of zoals de bekende Sittardse uitdrukking “en nog meer, en nog meer en nog väöl meer!”.

Sittard - Afgelopen week was in het Sittardse Moedercentrum aan de Eisenhowerstraat 722 in het Limbrichterveld de kick-off bijeenkomst van het landelijke project ‘Big Mama, little sister’. Op ruim dertig plaatsen in Nederland gingen vrouwen uit diverse culturen, jong en oud, in dialoog met elkaar en met vrouwelijke politici. In Sittard waren ruim veertig deelnemers present die een boeiend maar vooral ook informatieve middag beleefden tijdens de verschillende gesprekken en debatten met wethouder Ingrid Widdershoven en de raadsleden Hajer Harzi, José Moltmaker en Maret Celis.

Debat

Elly Pijls, coördinator van het Moedercentrum: “Het was zeker geen morgen van politiek woordenspel, maar er werd echt met elkaar gesproken. In een aantal open discussies kwam een scala aan onderwerpen aan bod zoals een plek voor de jongeren in de wijk, de huisvesting van het Moedercentrum, kinderopvang, veiligheid, inburgeringwet, meedoen in de wijk en op school, scholing en werk, vrijwilligerswerk, enz. Het mes van deze middag sneed aan twee kanten, de vrouwen konden vragen stellen waar ze al lang mee zaten, maar waarop ze nog nooit een gedegen antwoord hadden gekregen en de politici kregen de kans geboden om uit eerste hand kennis en inzicht te verwerven over wat er echt speelt. Ook konden zij laten zien dat ze van vlees en bloed zijn en dat politiek of bestuurlijk actief zijn, op welk niveau dan ook, een kansrijke optie is voor vrouwen.” De eindconclusie van veel deelnemende vrouwen was bijzonder positief en werd geuit in kreten als ‘We zijn gehoord’, ‘Eindelijk wordt er geluisterd’ en ‘Misschien is nu iemand die iets voor me kan betekenen’. Ingrid Widdershoven gaf na afloop aan dat zij zich gaat inzetten voor een vervolgbijeenkomst die in nauwe samenwerking tussen gemeenten en Moedercentrum vorm moet krijgen. Aan het eind van de middag bestond voor geïnteresseerden de mogelijkheid zich op te geven voor een tweedaagse kostenloze training. Deze wordt verzorgd door Odyssee en gaat plaatsvinden op 31 oktober en 20 november. Tijdens de cursus staat het concept van het Moedercentrum centraal in combinatie met het opkomen voor jezelf en je mening vormen en geven.

Moedercentrum

Het Moedercentrum ofwel casa mama lisi is een plek vàn vrouwen, vóór vrouwen en voornamelijk geleid door vrouwen. Kortom een plek waar vrouwen van alle culturen – met of zonder kinderen – welkom zijn, zichzelf kunnen ontplooien en waar ze zich thuis voelen.

“In het Moedercentrum verzorgen we allerlei activiteiten. We maken in beginsel een programma, maar het kan altijd worden aangepast als de deelnemende vrouwen behoefte hebben aan bepaalde informatie. Op dit moment zijn er de volgende cursussen en bezigheden: de inloopgroep, naailessen, Nederlandse taal en conversatie, themamiddagen, crea-club, Engelse taal en conversatie en een huiswerkgroep. Maar ook de vrijwilligers die de projecten ondersteunen krijgen in het Moedercentrum de mogelijkheid geboden om op een laagdrempelig niveau kennis te maken met de arbeidsmarkt. Of het nu gaat om op tijd komen of het maken van afspraken. Voor veel mensen basiszaken, voor zeker evenzoveel personen nieuwe materie. We hebben op dit gebied twee succes geboekt, en dan bedoel ik vrouwen die als vrijwilliger zijn begonnen bij het Moedercentrum en die door wat ze hier hebben geleerd inmiddels actief zijn als beroepskracht op een andere plek. Het geheel wordt overigens ondersteund en gecoördineerd door een betaalde vaste kracht vanuit Partners In Welzijn. Eigenlijk gaat het allemaal prima en zijn we tevreden over de resultaten. Om met een minpuntje af te sluiten, wil ik toch de problematiek van de huidige huisvesting even aantippen. Doordat we dit pand van de zusters huren zijn we maar beperkt te bereiken en ontbreekt het aan faciliteiten om spullen structureel en fatsoenlijk op te bergen. Ook een echte huiskamer, een computerruimte en een keuken waar kookcursussen kunnen worden gegeven zouden op een vaste eigen plek vorm moeten krijgen. Maar wie weet dat in de nabije toekomst deze wens nog uitkomt…“, verhaalt Elly Pijls.

Info

Voor meer informatie of aanmelding voor de activiteiten kun je terecht op dinsdag tussen 13 en 17 uur, woensdag van 9 tot 12 uur en op de donderdag tussen 9 en 17 uur. Het Moedercentrum is gevestigd in Huize Katharina aan de Eisenhowerstraat 722, naast het Gemeenschapshuis van Limbrichterveld. Ook kun je contact opnemen met een van de medewerksters, Lia Cleef (06-12298579) of Elly Pijls (06-18888462).

Alle plaatsen -
Onder de titel ‘De nach van de 11e van de 11e’ houdt spaarclub ’t Weverke een spetterende carnavalsavond om het nieuwe seizoen op een goede manier af te trappen. Op 10 november zullen ze in clubzaal ’t Weverke aan de Hoofdstraat alle remmen losgooien met een programma dat bij voorbaat al staat als een huis. De muzikale omlijsting is in handen van dj Leenders en met de twee absolute toppers op muziekgebied wordt een avond gepresenteerd om je vingers bij af te likken. Om 22 uur betreedt Beppie Kraft het podium om de bezoekers muzikaal bij de hand te nemen en zo het nieuwe seizoen binnen te loodsen. Om 00.00 uur gevolgd door feestbeest Big Benny die de zaal ongetwijfeld op de voor hem zo bekende manier laat exploderen. Kaarten zijn alleen in de voorverkoop en zolang de voorraad strekt te krijg voor 6 euro (leden) en 7,50 euro (niet-leden). Meer info: www.weverke.nl